თავფურცელი - აპოკალიფსისი

Перейти к контенту
საქართველოს ძველმართლმადიდებლური ეკლესიის

არაოფიციალური საინფორმაციო-ანალიტიკური ვებ-საიტი

"აპოკალიფსისი"

საიტი გამოდის არქიეპისკოპოს პავლეს ლოცვა-კურთხევით
ჩვენი გვერდები სოციალურ ქსელებში:


ელექტრონული ფოსტა: apocalypsege@gmail.com // apocalypticsite@gmail.com
წმ. მთავარმოციქულები პეტრე და პავლე
ივნისი

პეტრე-პავლობის მარხვა
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


პირველმა ჩაჰბერა და იქმნა სეტყვა და ცეცხლი, სისხლში არეული, თავს დაატყდა მიწას და ხეთა მესამედი დაიწვა და მთელი მწვანე ბალახი გადაიბუგა..

წმ. იოანე ოქროპირის ქადაგებები წმინდა წერილის ცალკეულ გამონათქვამებზე.


როდესაც დადგება უფლის დღე, "დღე სასტიკი, დღე რისხვისა და გაცეცხლებისა, ქვეყნიერების იავარსაყოფად და ცოდვილთა წარსახოცად მისი პირისგან", მაშინ ვერ ჰპოვებ ვერც მოსარჩლეს, ვერც განმანთავისუფლებელს; ვერც ქრისტეს მდაბალსა და მშვიდ სახეს იხილავ. და როგორც მაღაროებში გაგზავნილნი უწყალო ადამიანთა ხელში ხვდებიან და არავის ნახვა არ შეუძლიათ შინაურთა და მეგობართაგან და მხოლოდ ზედამხედველებს ხედავენ, ასე იქნება მაშინაც და - გაცილებით უარესად".

წმ. ირინეოს ლიონელის: მხილება და უარყოფა ცრუდსახელდებული ცოდნისა

წინამდებარე გამოცემაში წარმოდგენილია წმ. ირინეოს ლიონელის დაცული თხზულებები - "მხილება და უარყოფა ცრუდსახელდებული ცოდნისა", რომელიც გადმოცემულია ხუთ წიგნად (რომელიც ევსები კესარიელისა და ნეტ. იერონიმეს მიბაძვით შემოკლებით ასეც იწოდება - "მწვალებლობათა წინააღმდეგ") და "სამოციქულო ქადაგების მტკიცებულება".

სარწმუნოებრივ საკითხებში არსებობს სრულიად ობიექტური და პრინციპული კანონები, რომლებიც მათი დარღვევის უფლებას არავის აძლევს. ეს კანონები, როგორც წესი, მოწმობენ იმის შესახებ, რომ ნებისმიერი გაერთიანება, რომლის საფუძველსაც, დოგმატურ განსხვავებათა უკიდურესი ზედაპირული ცოდნის პირობებში, წარმოადგენს რელიგიური კომპრომისი და პოლიტიკური გათვლა, უცილობლივ მიგვიყვანს მართლმადიდებლობის დაკარგვამდე. ამგვარი უნიონალური შეთანხმებები სრულიად მოკლებულნი არიან მაცხოვნებელ მადლს, მაშასადამე, ისინი არიან სრულიად უსარგებლონი.

გავიხსენოთ, რომ კაცთა თავდაპირველი გამრავლების ეს საიდუმლო თემა თვით მოციქულმა პავლემაც კი არ განავითარა თავის ეპისტოლეში, და მხოლოდ შენიშვნით შემოიფარგლა: "საიდუმლოჲ ესე დიდ არს" (ეფეს. 5:32) ჩვენ კი საკუთარი ცნობისმოყვარე გონებით ცოტათი შევყოვნდებით ღმრთის ჩანაფიქრის ამ საიდუმლოზე, რომელიც პირველქმნილ ადამიანებთან არის დაკავშირებული და, გავაგრძელებთ რა განსჯას, დავასკვნით, რომ ყოველ "ახალ ადამს" მომავალში თვითონ უნდა ეშვა საკუთარი თავიდან ცოლი, როგორც საკუთარი თავის ნაწილი.

2. მარადისობის აღმნიშვნელი ბერძნული სიტყვები და გამოთქმები

უპირველეს ყოვლისა, უნდა ითქვას, რომ სიტყვა მარადიული, რომელიც წმიდა წერილის ტექსტში გამოიყენება, ყოველთვის როდი აღნიშნავს უსასრულოს, არამედ ზოგჯერ გამოიყენება ხანგრძლივი დროის (პერიოდის) და არა უსასრულობის გაგებით (რაც ნაჩვენბი იქნება ქვემოთ). ამის საფუძველზე არსებობს აზრი, თითქოსდა ჯოჯოხეთში ცოდვილთა მრავალსაუკუნოვანი ტანჯვის შემდეგ უფალი მათ შეიწყალებს და ყველანი აღმოჩნდებიან სამოთხეში.

ოდესღაც ელია თეზბიტელი ფიქრობდა, რომ მხოლოდ ის ერთადერთი დარჩა მართალი ამ ქვეყნად, მაგრამ ეუწყა ღმერთისგან დავტოვებ ისრაელში შვიდი ათას კაცს. აქედან ნათლა ჩანს, რომ ამჯერადაც მრავალია ისეთი, რომელნიც მოციქულებრივი ცხოვრებით ცხოვრობენ, მსგავსად იმ დროში მცხოვრებ ოთხი და ხუთი ათასი მართლმორწმუნისა. ამისი თუ არ გვჯერა, მიზეზი ის კი არაა, თითქოს მართლმორწმუნენი აღარ არიან, არამედ, ის, რომ ჩვენ თვითონ ძალიან ცოტას ვირჯებით.

ამ კითხვას რომ ვუპასუხოთ, ჯერ უნდა განვსაზღვროთ: საერთოდ, რისთვის არის საჭირო წმიდა წყალი, ანუ აიაზმა? - ეკლესიაში წყლის კურთხევა ხდება იმისთვის, რათა ეს უკანასკნელი შეიქნეს იმად, რა დანიშნულებაც უნდა ჰქონდეს მთელ მატერიას, ანუ გახდეს საბოლოო მიზნისკენ, ანუ ადამიანის განღმრთობისკენ, ღმრთის შემეცნებისკენ და მასთან შეერთებისკენ მიმავალი გზა".
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


და როცა ახსნა მეშვიდე ბეჭედი, ასე, ნახევარი საათით დუმილი ჩამოვარდა ზეცას. და ვიხილე შვიდი ანგელოზი, რომლებიც იდგნენ ღმერთის წინაშე, და მიეცა მათ შვიდი საყვირი. მაშინ მოვიდა სხვა ანგელოზი, რომელიც დადგა საკურთხეველთან, და ჰქონდა სასაკმევლე ოქროსი; და მიეცა დიდძალი საკმეველი, რათა ყველა წმიდის ლოცვასთან ერთად ტახტის წინ, საკურთხეველზე დაედო იგი. და ავიდა საკმევლის კვამლი წმიდათა ლოცვებთან ერთად, ანგელოზის ხელით, ღმერთის წინაშე. აიღო ანგელოზმა სასაკმევლე, აავსო იგი საკურთხევლის ცეცხლით და გადმოათხია მიწას; და იქმნა გრგვინვა და გრიალი, ელვა და მიწისძვრა. და შვიდი ანგელოზი, რომელთაც ჰქონდათ შვიდი საყვირი, გაემზადა საყვირთა ჩასაბერად.

უპირველეს ყოვლისა, უნდა დავაზუსტოთ, რომ ჩვენი იერარქები მუდმივად ცვლიან წმ. ეგნატე ღმერთშემოსილის სიტყვების აზრს, რომელიც ეხება ეპისკოპოსებს, კერძოდ, ისინი ხშირად იმოწმებენ წმინდანის სიტყვებს: "... ეპისკოპოსის გარეშე ეკლესია არ არსებობს". მაგრამ წმინდანის ეს ფრაზა სულ სხვა რამეს ნიშნავს. წმიდა მამა ამბობს: "ყველამ პატივი მიაგეთ დიაკვნებს, როგორც იესუ ქრისტეს, და ეპისკოპოსს, რომელიც არის მამის ხატი, და პრესვიტერებს, როგორც ღმრთის საკრებულოს და როგორც მოციქულებს. მათ გარეშე ეკლესია არ არსებობს". ეკლესია არ არსებობს არა მარტო ეპისკოპოსების, არამედ არც დიაკვნების და არც პრესვიტერების გარეშე. გარდა ამისა, წმიდა ეგნატე ასწავლიდა: "ნებისმიერი, ვინც სხვაგვარად იტყვის, ვიდრე ეს ნამცნები იყო გადმოცემით, თუნდაც ნდობის ღირსი იყოს, თუნდაც მმარხველი, უბიწოდაც რომ ცხოვრობდეს და სასწაულთ იქმოდეს, ცხვრის ქურქში გახვეული მგელივითი იყოს შენთვის, რადგან ის არის სულიერი წარწყმედის მოწადინე... და ამგვარი თავის ქონებას ღარიბებსაც რომ ურიგებდეს, მთებს გადადგამდეს და საკუთარ სხეულითაც ეწამებოდეს, საძაგელი იყოს შენთვის, თუკი აკნინებს სჯულსა და წინასწარმეტყველთ... ამდაგვარს შეხედე, როგორც ანტიქრისტეს..."

ჩვენი პირველწინაპრების რომელი ცოდვისთვის დასაჯა ღმერთმა კაცთა მოდგმა, რისთვის იქნა "დაწყევლილი მიწა"? ყოველი იტყვის: იმისთვის, რომ ადამმა დაარღვია მცნება და აკრძალული ხის ნაყოფი იგემა. მაგრამ, მოდი, მივმართოთ ბიბლიის ტექსტს და დავინახავთ, რომ უფალი, უპირველეს ყოვლისა, ამისთვის სულაც არ კიცხავს პირველ ადამიანს, არამედ იმისთვის, რომ "... დედაკაცს დაუჯერე". და მხოლოდ ამის შემდეგ ითქვა: "და შეჭამე ხის ნაყოფი, რომლის ჭამა აკრძალული მქონდა შენთვის" (დაბ. 3:17). აი ასე, იმთავითვე იქნა გადანაწილებული პრიორიტეტები მცნების დარღვევაში, რომელიც ადამმა ჩაიდინა. "ქალისაგანაა სათავე ცოდვისა და მის გამო ვიხოცებით ყველანი" (ზირ. 25:27). პირველწინაპართა დანაშაულის იგივე ასპექტს ხაზს უსვამს მოციქული პავლეც: "ადამი კი არ შემცდარა, არამედ ქალი შეცდა და სცოდა" (1 ტიმ. 2:14).

საკითხი ადამიანის არსების შემადგენლობაზე დღემდე ცალსახად გადაუწყვეტელია. როგორია ადამიანის შემადგენლობა? ადამიანი სამი არსებითი ნაწილისგან შედგება თუ ორისგან?"

სერიულ მკვლელობათა რეალური შემთხვევების რიცხვი არ იზრდება, მაგრამ გამოგონილ ისტორიათა რიცხვი მანიაკებზე - ფილები, სერიალები, ტელეშოუები, პოდკასტები - ყოველწლიურად მატულობს. უმოწყალო დამნაშავეები პოპ-კულტურის საკულტო პერსონაჟებად იქცნენ, მათი დიდება კი მეცნიერთა და თვით მსახიობთა პოპულარობასაც ჩრდილავს. მოდი, გავარკვიოთ როგორ ჩამოყალიბდა "მანიაკის" კანონი, როგორი გავრცელებული შეხედულებები არ შეესაბამება სინამდვილეში სერიულ მკვლელებს და საერთოდ, ვის სჭირდება ასეთი "ვარსკვლავები"?
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


შემდგომ ამისა, გავიხედე და, აჰა, ურიცხვი ხალხი, რომელსაც ვერვინ დათვლიდა, ყოველი ხალხისა და ტომისაგან, ერისა და ენისაგან, სპეტაკი სამოსით მოსილი იდგა ტახტისა და კრავის წინაშე, და ხელთ ეპყრა პალმის რტონი. ხმამაღლა ღაღადებდნენ და ამბობდნენ: ხსნა ჩვენი ღმერთის, ტახტზე მჯდომარისა, და კრავისაგან არის! ყველა ანგელოზი, რომელიც იდგა ტახტის, უხუცესებისა და ოთხი ცხოველის ირგვლივ, პირქვე დაემხო ტახტის წინაშე, თაყვანი სცა ღმერთს და თქვა: ამინ! კურთხევა და დიდება, სიბრძნე და მადლიერება, პატივი, ძალა და სიმტკიცე ღმერთს ჩვენსას უკუნითი უკუნისამდე. მომმართა ერთმა უხუცესმა და მითხრა: ვინ არიან ეს სპეტაკი სამოსით მოსილნი, ან საიდან მოსულან? მე მივუგე: უფალო ჩემო, შენ იცი. ხოლო მან მითხრა: ესენი არიან დიდი ურვიდან მოსულნი, რომელთაც გარეცხეს და კრავის სისხლით გაასპეტაკეს თავიანთი სამოსი...

ეკლესია ასწავლის, რომ ყოველი ადამიანის სიცოცხლე ღმრთის ხელშია. ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ უფლება არ გვავს დამოუკიდებლად შევწყვიტოთ ჩვენი ფიზიკური არსებობა. როდესაც არჩევანს თვითმკვლელობის სასარგებლოდ აკეთებენ - ევთანაზია კი სხვა არაფერია, თუ არა დაკანონებული სუიციდი, - პაციენტი მით უშვებს ყველაზე დიდ და მწარე შეცდომას: მარადისობაში გადადის ღმრთის ნების მოწინააღმდეგე ადამიანი, და საკუთარ თავს ჩადენილის გამო სინანულის შესაძლებლობას ართმევს.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


შემდგომ ამისა, ვიხილე ოთხი ანგელოზი, ქვეყნის ოთხსავ კიდეზე მდგარი, და ეპყრათ ოთხი ქარი მიწისა, რათა არ ექროლა ქარს არც ხმელზე, არც ზღვაზე და არც რომელიმე ხის მიმართ. და ვიხილე სხვა ანგელოზი, მზის აღმოსავლით აღმომავალი, რომელსაც ჰქონდა ცოცხალი ღმერთის ბეჭედი, და ხმამაღლა შესძახა ოთხ ანგელოზს, რომელთაც მიეცა ვნება მიწის და ზღვისა: ნუ ავნებთ ნურც მიწას, ნურც ზღვას, ნურც ხეებს, ვიდრე არ აღვბეჭდავთ ბეჭდით ჩვენი ღმერთის მონათა შუბლებს. და მომესმა აღბეჭდილთა რიცხვი: ას ორმოცდაოთხი ათასი იყო აღბეჭდილი ისრაელის ძეთა ყოველი ტომიდან: იუდას ტომიდან თორმეტი ათასი აღბეჭდილი, რუბენის ტომიდან თორმეტი ათასი, გადის ტომიდან თორმეტი ათასი, ასერის ტომიდან თორმეტი ათასი, ნეფთალების ტომიდან თორმეტი ათასი, მანასეს ტომიდან თორმეტი ათასი, სიმონის ტომიდან თორმეტი ათასი, ლევის ტომიდან თორმეტი ათასი, ისახარის ტომიდან თორმეტი ათასი, ზაბულონის ტომიდან თორმეტი ათასი, იოსების ტომიდან თორმეტი ათასი, ბენიამინის ტომიდან თორმეტი ათასი აღბეჭდილი.

ი. ზენკოს ნაშრომის: "ქრისტიანული ანთროპოლოგიისა და ფსიქოლოგიის პრობლემური ველი"-ს გაგრძელება

წმიდა მამებიც ყოველგვარი სათნოებებითა და განსაკუთრებული თვისებებით ამკობდნენ სულს, მაგრამ ისინი ასწავლიდნენ, რომ სული შექმნილია ღმრთის ხატად, და მის ღვთაებრიობაზე არაფერს ამბობდნენ, რადგან ქრისტიანული თვალსაზრისით შეუძლებელია ღვთაებრივი იყოს რომელიმე ქმნილება. თეოდორიტე კვირელის თანახმად: "ღვთაებრივმა მოსემ თქვა, რომ ჯერ შეიქმნა ადამის სხეული, შემდეგ კი მასში ღმერთმა სული ჩაბერა (დაბ. 2:7).

განა იგი გაცილებით ხშირად არ ხდება ტყვე, ვინც საკუთარ თავს სიშიშვლის ცქერას მოასურვებს და არ აიძულებს, რომ ამაზე უარი თქვას? ნოეს დროს მოვლენილი წარღვნა იმდენად დამღუპველი არ ყოფილა კაცთა მოდგმისთვის, რამდენადაც ეს მოცეკვავე ქალები, რომლებიც ყველაზე უფრო სამარცხვინოდ ღუპავენ ყველა მაყურებელს. მართალია, წარღვნამ სხეულები მოაკვდინა, მაგრამ სამაგიეროდ სული გაწმინდა ცოდვებისგან. ესენი კი საპირისპიროს იქმან: ხორცს ტოვებენ და სულებს კლავენ.


"თუ ჩვენი სახარება დაფარულია, წარწყმედილთათვის არის დაფარული, რომელთაც ამ სამყაროს ღმერთმა დაუბნელა ურწმუნო გონება" (2 კორინთ. 4:3-4). ... მასაც ამბობს წერილი: "მისცა ღმერთმა ისინი გაუკუღმართებულ გონებას" (რომ. 1:28). რამდენადაც წარმართებმა თავად არ ირწმუნეს და საკუთარი თავები ღმრთის საიდუმლოს შემეცნების უღირსებად აქციეს (იგულისხმება რაკიღა მათ არ ისურვეს ღვთის საიდუმლოს შეცნობა), სწორედ ამის შედეგად მიატოვა ღმერთმა ისინი.

ჰეროდეს ისინი მიემსგავსებიან, ვინც უღირსად ეზიარებიან წმიდა საიდუმლოს. ამგვარი ადამიანი, პავლე მოციქულის სიტყვით, თანამდებ არს ხორცსა და სისხლსა უფლისასა. ასეთ ადამიანები, მართლაც, საკუთარ თავში გამომწყვდეულ მამონას ემსახურებიან, რომელიც ჰეროდეზე გაცილებით უარესია და სძულს სასუფეველი ქრისტესი.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


და როცა ახსნა მეექვსე ბეჭედი, შევხედე და, აჰა, საშინლად იძრა მიწა, და გაშავდა მზე, როგორც ძაძა, და სისხლივით გაწითლდა მთვარე. და დაცვივდნენ ზეცის ვარსკვლავნი ქვეყნად, როგორც ლეღვის ხე, მძვინვარე ქარით რხეული, ყრის მიწაზე თავის ყვავილებს. და გრაგნილივით შეგრაგნილი შეიკრა ზეცა და ყოველი მთა და კუნძული თავ-თავიანთი ადგილებიდან იძრნენ. ქვეყნის მეფენი და მთავარნი, ათასისთავნი, მდიდარნი და ძლიერნი, ყოველი მონა და თავისუფალი მღვიმეებსა და მთის გამოქვაბულებს შეეფარნენ. და მთებსა და კლდეებს შებღავლეს: დაგვემხეთ თავს და ტახტზე მჯდომარის სახისა და კრავის რისხვისაგან დაგვფარეთ; ვინაიდან მოვიდა დიადი დღე მათი რისხვისა, და ვინ შეიძლებს დადგომას?

საუკუნეობრივი დავები და უთანხმოებანი მათ შორის

როდესაც ქრისტიანობის მიმართულებებს ვსწავლობთ, პირობითად მათ, დაახლოებით, ექვს ძირითად სახეობად ვყოფთ. თავიდან ქრისტიანობას არყევდა დავები სამების შესახებ. მაგრამ, როგორც კი ისინი მიწყნარდა, V ს-მ ეკლესიაში ახალი, ქრისტოლოგიური უთანხმოებები გააჩინა: ანუ ამჯერად ლოგიკურად დადგა დრო გარკვეულიყო, თუ როგორ და რა სახით იმყოფებოდა ძე ღმერთი ადამიან იესუში.


ვ. ტ. ზელენკოვი

ამონაწერები წმიდა მამათა თხზულებებიდან და სხვა წიგნებიდან, საეკლესიო ცხოვრების სხვადასხვა ასპექტის შესასწავლად


მათეს სახარება (13:49-50): "ასე იქნება ქვეყნის დასასრულსაც: მოვლენ ანგელოზები და მართალთაგან განაშორებენ უკეთურთ; და ჩაყრიან მათ სახმილის ცეცხლში, და იქნება იქ ტირილი და კბილთა ღრჭიალი". მახარობელი: "და, აჰა, მე თქვენთანა ვარ დღემუდამ ვიდრე ქვეყნის დასასრულამდე. ამინ" (მათე 28:20). იქვე: "ვინაიდან უფალი თავის მოწაფეებს აგზავნის წარმართებთან, ამასთან ხიფათზეც და სიკვდილზეც, ამიტომ მათ გასამხნევებლად ეუბნება: ნუ გეშინიათ, რადგან "აჰა ესერა მე თქვანთანა ვარ ყოველთა დღეთა და ვიდრე აღსასრულამდე სოფლისა". იცოდე, რომ ქვეყნის აღასრულიც იმისთვის შეგვახსენა, რათა უბიძგოს მათ იქითკენ, რომ ხიფათები უფრო მეტად უგულებელჰყონ. ნუ გეშინიათ, ეუბნება: ყოველივე ამსოფლიურს უბედურება იქნება ეს თუ კეთილდღეობა, დასასრული ექნება.

ნეტ. სიმეონ თესალონიკელი წმიდა საეკლესიო მღვდელმოქმედებათა და საიდუმლოთა შესახებ

წმ. სიმეონ თესალონიკელის წიგნი განმარტავს ტაძარში აღსრულებად საიდუმლოთა და სხვა მღვდელმოქმედებათა სიმბოლიკასა და მნიშვნელობას. მასში ასევე დეტალურად არის განხილული სატაძრო ცხოვრების სხვადასხვა მხარეები (ასპექტები), ეკლესიაში მორწმუნეთა ქცევისა და ღვთისმსახურების აღსრულების წესები, წმიდა გადმოცემის საფუძველზე მოცემულია პასუხები მღვდელმსახურებასთან დაკავშირებულ მრავალ საჭირბოროტო კითხვაზე.  


წმ. იოანე ოქროპირის მეოთხე ჰომილიიდან ტიმოთეს მიმართ მე-2 ეპისტოლეზე.

"ნეტარ არიან თქვენი თვალნი იმიტომ, რომ ხედავენ, და თქვენი ყურნი იმიტომ, რომ ისმენენ" (მათ 13:16). ნება მომეცით ეს სიტყვები თქვენც გითხრათ, ვინაიდან თქვენც ასეთ გულმოდგინებას ამჟღავნებთ: "ნეტარ არიან თქვენი თვალნი იმიტომ, რომ ხედავენ, და თქვენი ყურნი იმიტომ, რომ ისმენენ". თუმცა თქვენი ყურები რომ ისმენე, ეს ნათელია; ხოლო თქვენი თვალები რომ ისე ხედავს, როგორც მაშინ ხედავდნენ მოწაფეები, ამის ჩვენებას შევეცდები, რათა თქვენი ნეტარება სანახევრო კი არ იყოს, არამედ მთელი. მაინც რას ხედავდნენ მაშინ მოწაფეები? ...  


წმიდა წერილზე, წმიდა მამათა შრომებსა და მსოფლიო კრებათა საქმეებზე დაყრდნობით.

დეკანოს ნ. ბარინოვის ახალი წიგნი ეძღვნება მნიშვნელოვან თემას - აპოკატასტასისს, დღეს განხილვად თემას საყოველთაო ცხონების შესახებ. ავტორი წმიდა წერილზე, წმიდა მამათა მემკვიდრეობაზე და მსოფლიო კრებათა საქმეებზე დაყრდნობით შესაძლებლობას აძლევს მკითხველს გაერკვეს და ჩაწვდეს აპოკატასტასისის არსს. წიგნი საინტერესო იქნება არა მარტო საღვთისმეტყველო განათლების მქონე ადამიანთათვის, არამედ ყველასთვის, ვინც მოცემული თემით არის დაინტერესებული.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


და როცა ახსნა მეხუთე ბეჭედი, საკურთხევლის ქვეშ ვიხილე მათი სულები, ვინც მოკლულ იქნენ ღვთის სიტყვისა და მოწმობისთვის, რომელიც ჰქონდათ. ხმამაღლა შეღაღადეს და თქვეს: როდემდის, მეფეო, წმიდაო და ჭეშმარიტო, არ განსჯი და შურს არ იძიებ ჩვენი სისხლისთვის მიწის მკვიდრთაგან? და მიეცა მათ სპეტაკი სამოსი და ითქვა მათ მიმართ, ცოტა ხანს კიდევ დამცხრალიყვნენ, ვიდრე არ გასრულდებოდა მათ თანა-მონათა და ძმათა რიცხვი, რომელნიც მათსავით მოკლულ უნდა იქმნენ.

I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


და როცა ახსნა მეოთხე ბეჭედი, მომესმა ხმა მეოთხე ცხოველისა, რომელმაც თქვა: მოდი და იხილე! შევხედე და, აჰა, ჩალისფერი ცხენი, ხოლო სახელი მისი მხედრისა - სიკვდილი; ჯოჯოხეთი მოსდევდა მხედარს და მიეცა მას ხელმწიფება მეოთხედზე დედამიწისა, რათა მუსრი გაავლოს მახვილითა და შიმშილით, სიკვდილითა და მიწიერ მხეცთა პირით.

ქრისტიანული ანთროპოლოგიისა და ფსიქოლოგიის პრობლემური ველი

§§ 99-101. 99. ზოგჯერ გული ქრისტიანულ კონტექსტში ესმით, როგორც მხოლოდ ემოცია და გრძნობა. საზღვარგარეთ მოღვაწე ცნობილი რუსი მართლმადიდებელი ღვთისმეტყველი პავლე ნიკოლოზის ძე ევდოკიმოვი (1901-1970) ბიბლიურ ტერმინ "გულის" შესახებ წერდა: "ის არავითარ შემთხვევაში არ ემთხვევა ემოიციურ ცენტრებს ფსიქოლოგიის სახელმძღვანელოებიდან" (Евдокимов. 2002, с. 97).

შეიძლება თუ არა მართლაც ანტიქრისტე იყოს არა ადამიანი, არამედ ხელოვნური ინტელექტი (სხვაგვარად რომ ვთქვათ კომპიუტერული პროგრამა)? სხვათა შორის, თვით იოანე ღვთისმეტყველის ტექსტში (13-ე თავში) ანტიქრისტე საერთოდ არ იწოდება ადამიანად, ის იქ იწოდება მხეცად: "დავდექი ქვიშაზე ზღვისა და ვიხილე მხეცი, ზღვიდან ამომავალი, ათრქიანი და შვიდთავიანი: და მის რქებზე - ათი გვირგვინი, თავებზე კი - გმობის სახელნი. მხეცი, რომელიც მე ვიხილე, ჯიქს მიაგავდა, მისი ფეხები - დათვის ტორებს, ხახა კი - ხახას ლომისას: და მისცა მას ურჩხულმა თავისი ძალა, თავისი ტახტი და უსაზღვრო ხელმწიფება" (გამოცხ. 13:1-2). ... მაგრამ სინამდვილეში წმიდა წერილი უნდა განვმარტოთ არა მარტო მისი ცალკეული ფრაგმენტების მიხედვით, არამედ უნდა გავითვალისწინოთ ყველაფერი, რაც კი წმიდა წერილში ნათქვამია ამავე საგანზე.


რა არის ბიბლიაში ნათქვამი ომზე? უფლის მცნებების თანახმად, ვინ შეიძლება გაწვეულ ყოფილიყო სამხედრო სამსახურში, და ვინ არა? რატომ ატარებდნენ კაზაკები საყურეებს? რატომ არ მისცა ღმერთმა დავითს უფლება აეშენებინა ტაძარი? და რატომ აძლევდნენ ეპითიმიას ომიდან დაბრუნებულ ჯარისკაცებს?


არა, ესენი არ არიან სერიული მკვლელები, რომელთაც ხშირად ვხვდებით ეკრანებზე. და არც ის ადამიანები, რომლებთანაც ჩვენ "უბრალოდ" არ გვსურს მუშაობა, ურთიერთობა და გვერდით ყოფნაც კი. სანამ ყველას ერთბაშად რომელიმე იარლიყს მივაწებებდეთ, მოდი გავერკვეთ, რას ნიშნავს თითოეული ამ მცნებათაგან.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


და როცა ახსნა მესამე ბეჭედი, მომესმა ხმა მესამე ცხოველისა, რომელმაც თქვა: მოდი! გავიხედე და, აჰა, შავი ცხენი, და მასზე მჯდომს ხელთ ეპყრა სასწორი. და მომესმა ხმა ოთხ ცხოველს შორის, რომელმაც თქვა: საწყაო ფქვილი დინარად და სამი საწყაო ქერი დინარად, ხოლო ღვინოსა და ზეთს ნუ ავნებ.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


და როცა ახსნა მეორე ბეჭედი, მომესმა ხმა მეორე ცხოველისა, რომელმაც თქვა: მოდი და იხილე! გამოვიდა მეორე ცხენი, წითელი, და მასზე მჯდომს მიეცა მიწიდან მშვიდობის აღხოცის ძალა, რათა მუსრს ავლებდნენ ერთმანეთს: და მიეცა მას მახვილი დიდი.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


კვლავ ვიხილე, რომ კრავმა ახსნა ერთი შვიდ ბეჭედთაგანი, და მომესმა ოთხ ცხოველთაგან ერთ-ერთის მგრგვინავი ხმა: მოდი და იხილე! და, აჰა, თეთრი ცხენი, და ზედ მჯდომარე მხედარი მშვილდოსანი, რომელსაც მიეცა გვირგვინი, და გამოვიდა მძლეველი, რათა სძლიოს.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


5:6-14. გავიხედე და, აჰა, ტახტსა, ოთხ ცხოველსა და უხუცესთა შორის მდგომარე კრავი, როგორც დაკლული, შვიდრქიანი და შვიდთვალიანი, რომელნიც არიან შვიდი სული ღვთისა, მთელს დედამიწაზე მოვლინებულნი. მივიდა და ტახტზე მჯდომარის მარჯვენიდან აიღო წიგნი. და როცა აიღო წიგნი, ოთხი ცხოველი და ოცდაოთხი უხუცესი დაემხო კრავის წინაშე; ყოველ მათგანს ხელთ ეპყრა ქნარი და ოქროს თასი, საკმევლით სავსე, რომელიც არის წმიდათა ლოცვა. გალობდნენ ახალ საგალობელს ...

მრავალი დარწმუნებულია, რომ ცათა სასუფეველი - ეს სხვა არაფერია, თუ არა სამოთხე, რომელიც კეთილ ქრისტიანებს მათი გარდაცვალების შემდეგ ელოდება. ამ წარმოდგენის საფუძველშივე ძევს გავრცელებული შეხედულება, თითქოსდა მიწიერ ცხოვრებაში ეკლესია ჩვენ არაფეერ კარგს არ გვპირდება: მიწიერი ცხოვრება - მოსაცდელი დარბაზივითაა, რომელშიც მხოლოდ საცდურები და ჭირვებები გველის. ასე ეკლესია ლამის ტანჯულთა საკრებულოდ იქცევა, ნაცვლად იმისა ხარობდეს სიცოცხლით, თავს ინუგეშებს ოცნებით რომელიღაც სიკვდილის შემდგომ "იქაურობაზე". მოდი გავერკვეთ, რატომ არის ეს შაბლონი შეცდომა. დასაწყისისთვის უნდა გავარკვიოთ თუ რა განსხვავებაა ორ ცნებას შორის, რომლებსაც ხშირად აღიქვამენ სინონიმებად: სამოთხე და ცათა სასუფეველი.

საღვთისმეტყველო და სულიერ-ასკეტური დასკვნები.
დამატება: საზვერეების შესახებ

ყველაფერი ზემოთნათქვამი განყენებულ თეორიულ ჭეშმარიტებას კი არ წარმოადგენს, არამედ კავშირშია საეკლესიო ცხოვრებასთან. წმიდა მამათა სწავლება სამოთხესა და ჯოჯოხეთზე - ეს ხომ გასაღებია, როგორც წმიდა წერილის და წმიდა მამათა თხზულებების, ასევე მთლიანობაში საეკლესიო ცხოვრების გასაგებად. ამ თავში დეტალურად განვიხილავთ იმ სულიერ-პრაქტიკულ შედეგებს, რომლებიც მომდინარეობენ სამოთხისა და ჯოჯოხეთის მართლმადიდებლური გაგებიდან.

ქრისტიანული ანთროპოლოგიისა და ფსიქოლოგიის პრობლემური ველი

§§ 94-98. "მამაკაცისა და ქალის ურთიერთობასთან დაკავშირებით, როგორც ეს გაიგება მართლმადიდებლურ სულიერ ტრადიციაში, არსებობს მრავალი ცთომილება და ცრურწმენა, რომელიც მასობრივ ცნობიერებას ახასიათებს. მისი ერთ-ერთი სტერეოტიპი ამტკიცებს, რომ მართლმადიდებლური ეკლესია უარყოფითად ეკიდება ქალისა და მამაკაცის ინტიმურ კავშირთა სფეროს, რომ თითქოსდა მას "ეშინია" სხეულის და ყველაფერი, რაც კი მასთან კავშირშია, - ცოდვაა".
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


5:1-5. 1. და ვიხილე ტახტზე მჯდომარის მარჯვენაში წიგნი, შიგნიდან და გარედან ნაწერი და შვიდი ბეჭდით დაბეჭდილი. და ვიხილე ანგელოზი ძლიერი, ხმამაღლა რომ ღაღადებდა: ვინ არის ღირსი იმისა, რომ გადაშალოს ეს წიგნი და ბეჭედი ახსნას? ვერც ცაში, ვერც მიწაზე და ვერც მიწის ქვეშ ვერავინ შესძლო გაეშალა ეს წიგნი და შიგ ჩაეხედა. და მე დიდხანს ვტიროდი, რადგანაც არავინ აღმოჩნდა ამ წიგნის გადაშლის ან მასში ჩახედვის ღირსი. მაშინ ერთ-ერთმა უხუცესმა მითხრა: ნუ სტირი; აჰა, იმძლავრა ლომმა, იუდას ტომიდან, დავითის ფესვმა, რომელიც გადაშლის ამ წიგნს და შვიდ ბეჭედს ახსნის მას.

მათეს სახარების 24-ე თავის განმარტება

24:19. "ვაი ფეხმძიმეთ და მეძუძურთ იმ ხანად". "არ უნდა ვიფიქროთ, რომ უფალმა ჩვენი ყურადღება მიაპყრო ფეხმძიმე ქალთა გასაჭირს, როდესაც თქვა: "ვაი ფეხმძიმეთ და მეძუძურთ იმ ხანად!" არა, ამით მან გვიჩვენა ცოდვებით სავსე სულთა სიმძიმე, რომელთაც ეს მდგომარეობა ხელს უშლის გაექცეს მრისხანების ქარიშხალს, რომელიც მათთვის მომზადდება, იქნებიან ისინი სახლის სახურავზე თუ ველში".

მსოფლიო წარღვნის ისტორია თავის აქტუალობას არ დაკარგავს სამყაროს აღსასრულამდე, რადგან მასში ჩვენ ვხედავთ ადამიანის დაცემას, და ღმრთის სასჯელს, მართლის გადარჩენას და კაცობრიობის ხსნას ერთი მართალი კაცის წყალობით. ეს თემები წითელ ზოლად გასდევს მთელ წმიდა წერილს, მაგრამ დაბადების წიგნში ის განსაკუთრებული სიცხადით არის ასახული. თუკი ჩავუკვირდებით ამ გვერდებს და რეალურად შევიგნებთ, რომ იმ დღეებში დედამიწას სასჯელი ადამიანთა უკიდურესი გარყვნილების გამო ეწვია, მაშინ მივხვდებით, რამდენად არის ამგვარი სასჯელი შესაძლებელი დღეს.

სამოთხე და ჯოჯოხეთი საეკლესიო ცხოვრებაში

მოციქული პავლე ამის შესახებ წერს კორინთელებს: "ვინც ამ პურს შეჭამს ან უფლის სასმისს შესვამს უღირსად, დამნაშავე იქნება უფლის სხეულისა და სისხლის წინაშე" (1 კორინთ. 11:27).
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


4:1-11. შემდგომ ამისა, გავიხედე და, აჰა, კარი გაიღო ცაში, და ხმამ, რომელიც თავდაპირველად ჩამესმა, როგორც ხმა საყვირისა, მითხრა: ამოდი აქ და გიჩვენებ, რაც უნდა მოხდეს ამის შემდეგ. მყისვე ატაცებულ ვიქმენ სულის მიერ; და, აჰა, ტახტი იდგა ცაში, ხოლო ტახტზე იყო მჯდომარე. მჯდომარე იასპისა და სარდიონის ქვას ჰგავდა სახით, ტახტს კი გარს ადგა ცისარტყელა, ზურმუხტის მსგავსი. ტახტის გარშემო ოცდაოთხი ტახტი და მათზე მსხდომარე ოცდაოთხი უხუცესი, რომელთაც ემოსათ სპეტაკი სამოსი და თავს ედგათ ოქროს გვირგვინნი. ხოლო ტახტიდან გამოდიოდნენ ელვანი, გრგვინვა და გრიალი, ტახტის წინ კი ენთო შვიდი ლამპარი ვერცხლისა, რომლებიც არიან ღვთის შვიდი სული. ტახტის წინ თითქოს მინის ზღვა იყო, მსგავსი ბროლისა, ტახტის შუა და ტახტის ირგვლივ კი - ოთხი ცხოველი, წინიდანაც და უკნიდანაც თვლებით სავსენი. პირველი ცხოველი ლომს ჩამოჰგავდა, მეორე - კუროს, მესამეს კაცის სახე ჰქონდა, ხოლო მეოთხე იყო მფრინავი არწივის მსგავსი.

ქრისტიანული ანთროპოლოგიისა და ფსიქოლოგიის პრობლემური ველი (გაგრძელება)

პლატონისეული მითი ანდროგინების შესახებ ჩვეულებრივ ასე წარმოუდგენიათ: ადრე მამაკაცი და დედაკაცი ერთი საერთო არსების ნაწილები იყვნენ და ახლა, მათი განყოფის შემდეგ, ისინი უნდა ეძებდნენ ერთმანეთს, რათა ჰპოვონ დაკარგული მთლიანობა.

წმიდა მამები სამოთხისა და ჯოჯოხეთის შესახებ

იმის განხილვა, თუ როგორ არის გადმოცემული სწავლება სამოთხესა და ჯოჯოხეთზე, უმნიშვნელოვანესი ამოცანაა. წმიდა მამები ეკლესიის ჭეშმარიტი მოძღვრები არიან, რომელთაც შეინარჩუნეს შეურყვნელი გადმოცემა. ამიტომაც წმიდა წერილი შეუძლებელია განმარტებულ იქნას მათი ღმრთივსულიერი სწავლებების გარეშე.

ლაზარეს სასწაულებრივი გაცოცხლების შემდეგ, ებრაელთა პასექამდე ექვსი დღით ადრე, ქრისტემ იერუსალიმში წასვლა გადაწყვიტა. ქრისტეს მზარდი პოპულარობით გაბოროტებული მღვდელმთავრები ფიქრობენ როგორ დაღუპონ ქრისტეც და ლაზარეც. მაგრამ, სანამ ერთნი ჯერაც ქრისტეს მკვლელობას იზრახავენ, სხვები იერუსალემში გამოეფინენ მის შესახვედრად. იერუსალიმის ქუჩები მოიცვა საყოველთაო სიხარულმა: ადამიანთა უზარმაზარი ბრბოები ქრისტეს ხვდებოდნენ, როგორც მეფესა და მესიას. ისინი მას ფერთხით უფენდნენ პალმის რტოებსა და თავიანთ სამოსს და იძახდნენ: "კურთხეულია მომავალი უფლის სახელით! ოსანა მაღალთა შინა!" (მთ. 21:7-11).

მკითხველთა ყურადღებას მივაპყრობთ ორი თავის თარგმანს ცნობილი ბერძენი ღვთისმეტყველის, ნავპაქტის მიტროპოლიტის იეროთეოს ვლახოსის წიგნიდან "სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ". მოცემული პუბლიკაციის თემა - უმნიშვნელოვანესია თითოეული ადამიანისთვის და ეხება ამ ყოფიერების მიზანს, სიკვდილის შემდეგ არსებობას, საიქიო ნეტარებას ან, პირიქით, მტაჯნველ მარადიულობას.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


3:14-22. ხოლო ლაოდიკიის ეკლესიის ანგელოზს მისწერე: ამას ამბობს ამინი, მოწმე სარწმუნო და ჭეშმარიტი, დასაბამი ღვთის ქმნილებისა. ვიცი შენი საქმენი: არც ცივი ხარ და არც ცხელი: ოჰ, ნეტა ცივი მაინც იყო, ან ცხელი. მაგრამ რაკი ნელ-თბილი ხარ, არც ცივი ხარ და არც ცხელი, ამიტომ გადმოგაფურთხებ ჩემს ბაგეთაგან. რადგანაც ამბობ: მდიდარი ვარო, გავმდიდრდი და აღარაფერი მჭირდებაო, და ის კი არ იცი, რომ უბადრუკი ხარ და საწყალობელი, გლახაკი, ბრმა და შიშველი. გირჩევ იყიდო ჩემგან ცეცხლით გაწმენდილი ოქრო, რათა გამდიდრდე, და სპეტაკი სამოსი, რათა შეიმოსო და აღარ გამოჩნდეს შენი სიშიშვლის სირცხვილი, და საოლავი იცხო თვალზე, რათა იხილო. ვინც მიყვარს, მას ვამხილებ და ვწვრთნი. მაშ, ეშურე და შეინანე. აჰა, კართან ვდგავარ და ვაკაკუნებ. თუ ვინმე გაიგებს ჩემს ხმას და კარს გამიღებს, შევალ და მასთან ვივახშმებ, ხოლო ის - ჩემთან. მძლეველს გვერდით მოვისვამ ჩემს ტახტზე, როგორც თავად ვძლიე და ჩემს მამასთან დავჯექი მის ტახტზე. ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება


3:7-11. ხოლო ფილადელფიის ანგელოზს მისწერე: ამას ამბობს წმიდა და ჭეშმარიტი, ვისაცა აქვს დავითის კლიტე, რომელიც აღებს და ვერავინ დახშავს, დახშავს და ვერავინ აღებს: ვიცი შენი საქმენი: აჰა, მოგეცი შენს წინაშე გახსნილი კარი და ვერავინ შესძლებს მის დახშვას. მცირე გაქვს ძალა, მაგრამ დაიცავი ჩემი სიტყვა და არ უარყავ ჩემი სახელი. აჰა, სატანის საკრებულოდან გადმოგცემ იმათ, რომელნიც ამბობენ, იუდეველნი ვართო, და არ კი არიან, არამედ ცრუობენ. აჰა, მე ვაიძულებ მათ, მოვიდნენ, ფეხქვეშ ჩაგივარდნენ და თაყვანი გცენ, რათა აღიარონ, რომ მე შეგიყვარე. რაკიღა დაიცავი სიტყვა ჩემი მოთმინებისა, მეც დაგიცავ განსაცდლის ჟამს, რომელიც მოიწევა მთელს ქვეყანაზე მიწის მკვიდრთა გამოსაცდელად. აჰა, მოვალ მალე. მტკიცედ გეპყრას, რაც გაგაჩნია, რათა არავინ წარგტაცოს შენი გვირგვინი. მძლეველს სვეტად აღვმართავ ჩემი ღვთის ტაძარში, და აღარ გავა გარეთ; და დავაწერ მას სახელს ჩემი ღვთისას, სახელს ჩემი ღვთის ქალაქის - ახალი იერუსალიმისას, ზეცით რომ ჩამოდის ჩემი ღვთისაგან, და ჩემს ახალ სახელს. ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს.

ელიზაბეტ ბატორის ისტორია - ოკულტური ელიტის მრავალსაუკუნოვანი სადიზმი

"სისხლისმსმელ გრაფინიად" ცნობილი, ელიზაბეტ (ერჟებეტ) ბატორი თავის ციხე-სიმაგრეში იტყუებდა ახალგაზრდა გოგონებს და მათ საშინლად აწამებდა. ეს ბოროტმოქმედება შერწყმული იყო ოკულტურ რიტუალებთან. მისი ცხოვრების დოკუმენტები გვაძლევენ იშვიათ წარმოდგენას ოკულტური ელიტის ჭეშმარიტ ბუნებაზე, რომელიც დღემდე მოქმედებს. შევხედოთ ბატორის ცხოვრებას.
Назад к содержимому