თავფურცელი - აპოკალიფსისი

Перейти к контенту
საქართველოს ძველმართლმადიდებლური ეკლესიის

არაოფიციალური საინფორმაციო-ანალიტიკური ვებ-საიტი

"აპოკალიფსისი"

საიტი გამოდის არქიეპისკოპოს პავლეს ლოცვა-კურთხევით
ჩვენი გვერდები სოციალურ ქსელებში:


ელექტრონული ფოსტა: apocalypsege@gmail.com // apocalypticsite@gmail.com
უფლის ნათლისღება
განცხადება - იესუ ქრისტეს ნათლისღება

6 იანვარი (ძვ. სტ.) // 19 იანვარი (ახ. სტ.)


დიდი მარხვის დღეებში ეკლესია განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს ძველი აღთქმის წიგნებს. ღვთისმსახურებაზე რეგულარულად იკითხება დაბადება, სოლომონის იგავები, იობი და წინასწარმეტყველი ესაია.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება




გამოცხ. 16:17-21. მეშვიდე ანგელოზმა დასთხია თავისი თასი ჰაერში და მოისმა ციური ტაძრის ტახტიდან მგრგვინავი ხმა, რომელმაც თქვა: აღსრულდა. და იქმნა ელვა და ქუხილი, გრგვინვა და დიდი მიწისძვრა, რომლის მსგავსიც არ ყოფილა მას შემდეგ, რაც კაცნი არიან ქვეყნად. სამ ნაწილად გაიყო დიდი ქალაქი, დაემხნენ წარმართთა ქალაქები და მოხსენიებულ იქნა დიდი ბაბილონი ღვთის წინაშე რათა სასმისით მისცემოდა ღვინო მისი მძვინვარების რისხვისა. ყველა კუნძული გაუჩინარდა და აღარსად ჩანდნენ მთები. ტალანტის ოდენა სეტყვა თავს დაატყდა ზეციდან ხალხს, და ჰგმო სეტყვით მოწყლულმა ხალხმა სახელი ღვთისა, რადგანაც მძიმე იყო მისი წყლულება.


წინამდებარე მოხსენების დაწერის მიზეზი გახდა თანამედროვე ათონელი მხცოვანის ეფრემ ფილოთეველის სიტყვიერი საუბარი, რომელიც ეძღვნება საშინელი სამსჯავროს და სამყაროს უკანასკნელი ხვედრის აღწერას...


როდესაც ღმერთის დამსჯელ თითს დაინახავთ, ნუ გაიკვირვებთ, რატომ გვიახლოვდებაო იგი. უმჯობესია ღმერთის მოწყალებამ განგაცვიფროთ, რამეთუ არ არსებობს ცოდვა, ჩვენში რომ არ აღესრულებოდეს… უმრავლესობა არც კი უფიქრდება, თუ რას ნიშნავს იყო მართლმადიდებელი, უგულებელყოფენ ყველაფერს, რაც საღმრთოა.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება




გამოცხ. 16:12-16. მეექვსემ დასთხია თავისი თასი დიდ მდინარეზე ევფრატისა, და დაშრა მისი წყალი, რათა გამზადებულ იქნეს მეფეთა გზა, რომელნიც მოდიან მზის აღმოსავლით. და ვიხილე ურჩხულის პირით, მხეცის პირით და ცრუ წინასწარმეტყველთა პირით გამომავალი სამი უწმინდური სული, გომბეშოს მსგავსი. ესენი არიან ეშმაკთა სულები, რომლებიც ახდენენ სასწაულებს და გადიან მთელი ქვეყნიერების მეფეებთან, რათა თავი მოუყარონ მათ საბრძოლველად ყოვლისმპყრობელი ღმერთის დიად დღეს. აჰა, მოვალ, როგორც მპარავი: ნეტა მას, ვინც ფხიზლობს და იცავს თავის სამოსს, რათა შიშვლად არ იაროს და არ იხილონ მისი სირცხვილი. და შეკრიბეს ისინი იმ ადგილას, რომელსაც ებრაულად ჰქვია ჰარმაგედონი.


ახალი აღთქმის დროებათა მთელ ერთობლიობაში თუ იგულისხმება დრო, რომლის მსგავსი დედამიწაზე ჯერაც არ ყოფილა, - ეს ნიშნავს, რომ მსოფლიოსა და კაცობრიობის ისტორიაში დადგა ერთგვარი მომენტი ან პერიოდი, როდესაც ჟამმა, რომელსაც პირობითად "ძველს" ვუწოდებთ, ადგილი დაუთმო "ახალაღთქმისეულ" დროს.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება




გამოცხ. 16:10-11. მეხუთემ თავისი თასი დასთხია მხეცის ტახტზე და დაბნელდა საუფლო მისი, და სიმწრისაგან იკვნეტდნენ თავიანთ ენებს. და ჰგმობდნენ ცის ღმერთს თავიანთი სიმწრისა და წყლულების გამო, მაგრამ არ მოინანიეს თავიანთი საქმენი.
კლიმენტ ალექსანდრიელი



ადამიანის მოქმედებათა მთელ სფეროს ლოგოსის მიერ დაფუძნებული კანონები მართავს. ვნებათა ექიმი კი არის მკურნალი ლოგოსი. არსებითად ეს ერთი და იგივე ლოგოსია - ის ათავისუფლებს ადამიანს წუთისოფლის ჩვეულებათა მონობისგან, რომლებითაც მანამდე ვკმაყოფილდებოდით და აღგვზრდის ღმრთის რწმენაში ერთადერთი შესაძლო ცხონებისთვის.


ქრისტიანული სწავლებით, ღმერთი ყველგან არის. ისაა სული, რომლითაც ივსება ყველა და ყველაფერი - სული, რომელიც "სადაც ინებებს ქრის და მისი ხმა გესმის, მაგრამ არ იცი, საიდან მოდის და სად მიდის" (იოანე 3:8). ის ხან მრისხანე ძალით ვლინდება - ელვასა და ჭექა-ქუხილში, ხანაც სინაზით და სიტკბოებით - ნიავის ქროლვაში. საღმრთო გამოცხადება გვასწავლის, რომ მისი საყდარი ზეცაშია და მისი ქალაქი ზეციური იერუსალიმია...

იეჰოვას მოწმეთა ორგანიზაციის წევრებს გულწრფელად სჯერათ, რომ დიდი ცოდვაა სისხლის გადასხმაზე დათანხმება, რადგან ბიბლიაში ნათქვამია, რომ ჩვენ მისგან "თავი უნდა შევიკავოთ": "ეკრძალეთ ნაკერპალსა და სისხლს, დამხრჩვალს და სიძვას. თუ ამათგან მოიზღუდავთ თავს, კარგს იზამთ" (საქმე 15:29). ამავდროულად "საგუშაგო კოშკის" ორგანიზაცია, როგორც ჩანს, სულაც არ არის წინააღმდეგი მისმა წევრებმა ზოგიერთი სისხლზე დამზადებული პრეპარატები გამოიყენონ, როგორიცაა, მაგალითად, ალბუმინი, ერითროპოეტინი, იმუნოგლობლუინის შრატი ან შედედების ფაქტორები, რომლებიც ჰემოფილიის სამკურნალოდ გამოიყენება.



მათეს სახარების 23-ე თავის მე-9 მუხლში მაცხოვარი ამბობს: "ნურც თქვენს მამას უწოდებთ ვინმეს ამ ქვეყნად, ვინაიდან ერთია მამა თქვენი ზეციერი" (ძვ. ქართ.: "და მამით ნუვის ხადით ქუეყანასა ზედა, რამეთუ ერთი არს მამაჲ თქუენი, რომელ არს ცათა შინა"). ეს ხომ ცალსახა აკრძალვაა. მაშ, რატომ ვუწოდებთ მღვდლებს "მამაოს"?
წმ. სიმეონ თესალონიკელი

ჩვენი ცხონების სიბრძნე


ნათლისღება - მისი უპირველესი სულიერი საბოძვარია. ის პირველი მოინათლა იორდანეში იოანესგან - არა როგორც ამის საჭიროების მქონემ (რადგან ამისი რა საჭიროება შეიძლებოდა ჰქონოდა მხოლოდ უბიწოს?), არამედ ჩვენ გამო, რათა განვწმენდილიყავით და ჩამოგვებანა, როგორც უწმინდური ჩასახვის სიბილწე, ასევე პირველმშობელთა ცოდვა და, დასაბამიდანვე მტვრისგან, ანუ მიწისგან და წყლისგან შექმნილნი, წყალში საკუთარი ხრწნადი სხეულების შთაფლვით, სულიერად ავღორძინებულიყავით და ახალი და უცოდველი ადამიანი შევქმნილიყავით.


წინა პუბლიკაციებში არაერთხელ აღინიშნა, რომ ყველაზე დეტალური ახალაღთქმისეული წინასწარმეტყველება, რომელიც ეძღვნება ყველა მომავალ დროებას და ძველი სამყაროს უკანასკნელ დღეებს, გახლავთ მაცხოვრის მიერ წარმოთქმული ქადაგება ელეონის მთაზე (მათე 24, მარკოზი 13, ლუკა 21). ხოლო ყველაზე მკაფიო აღსრულება ამ წინასწარმეტყველებისა გახდა ქალაქ იერუსალიმისა და იერუსალიმის მეორე ტაძრის დანგრევა, რომელიც მოხდა ქრისტეს შობიდან 70 წელს.
უარყოფა სწავლებისა საყოველთაო ცხონების შესახებ



ნებისმიერი მწვალებლობის საფუძველი არის საკუთარი აზრის ამპარტავნული დაცვა და დაუმორჩილებლობა ეკლესიის სწავლებისადმი. ამიტომ, ძალიან მნიშვნელოვანია განვიხილოთ, რა არის ჩვენ მიერ ნახსენები ანათემა?
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება




გამოცხ. 16:8-9. მეოთხე ანგელოზმა თავისი თასი დასთხია მზეზე, და მიეცა მზეს კაცთა დაბუგვა ცეცხლით. დაიწვნენ კაცნი სიცხით და ჰგმეს სახელი ღვთისა, რომელსაც აქვს ხელმწიფება მათ წყლულებზე, მაგრამ არ მოინანიეს, რომ დიდება მიეგოთ მისთვის.


სიდონის სარეპტაში მომხდარი მოვლენების შემდეგ (3 მეფ. 17) უფალი წინასწარმეტყველ ელიას უკან, ისრაელში აგზავნის მეფე აქაბთან, და აძლევს აღთქმას, რომ წვიმას მოუვლენს ქვეყანას ხანგრძლივი გვალვის შემდეგ (3 მეფ. 18:1). წინასწარმეტყველი მიდის მეფესთან, უშიშრად ამხელს მას კერპთაყვანისმცემლობაში და მოუწოდებს მასაც და ისრაელის მთელ ხალხსაც, ქარმელის მთაზე მოეწყოს დაპირისპირება მხოლოდ მასა და ბაალის ყველა მსახურს შორის, რომელთა რაოდენობა იყო 450 კაცი (3 მეფ. 18:19).


ასეთი კითხვა ხშირად უჩნდებათ ქრისტიანებს, რომლებიც ცდილობენ რა სრულყონ თავიანთი ლოცვა, თავდაპირველ ეტაპზე ხშირად გონებაგაფანტულობით ლოცულობენ. ზოგჯერ ეს კითხვა იბადება მაშინ, როდესაც ქრისტიანები ესწრებიან უცხო ენაზე აღვლენილ ღვთისმსახურებას (მაგ.: სლავურენოვანს ან ბერძნულენოვანს), ენა კი შეიძლება არ ესმოდეთ. ზოგჯერ, სხვადასხვა მიზეზთა გამო შეიძლება საკუთარ ენაზე წარმოთქმული ლოცვაც კი ვერ გაიგოს ადამიანმა.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება




გამოცხ. 16:4-7. მესამემ მდინარეებსა და წყალთა წყაროებზე დასთხია თავისი თასი, და წყალი სისხლად იქცა. მაშინ მომესმა ხმა წყალთა ანგელოზისა, რომელმაც თქვა: მართალი ხარ, უფალო, რომელიც ხარ და იყავი: მართალი ხარ, წმიდაო, რადგანაც ასე განსაჯე. რაკიღა წმიდათა და წინასწარმეტყველთა სისხლი დასთხიეს, შენც სასმელად სისხლი მიეც მათ, და ღირსნიც არიან. და მომესმა ხმა საკურთხევლიდან, რომელმაც თქვა: დიახ, უფალო ღმერთო, ყოვლისმპყრობელო, მართალი და ჭეშმარიტია შენი მსჯავრი.


ეგრეგორი (ბერძნ. ἐγρήγορος "მღვიძარე") - ეს არის ცნება, ტერმინი და კონცეფცია ოკულტიზმსა და ეზოთერიკაში, რომელიც აღნიშნავს არაფიზიკურ არსს, ჯგუფურ ბიოველს. სამეცნიერო გარემოში ის მიიჩნევა მარგინალურ ანტიმეცნიერულ თეორიად.


უეჭველად, ყველამ კარგად იცის, რომ ჩვენ ახალ წელს ვზეიმობთ იანვარში, თანაც, ორჯერ, და ჩვენი უმაღლესი ლოგიკა მიუწვომელია რაციონალურ უცხოტომელთათვის, რომელთაც ვერ გაუგიათ, როგორ არის შესაძლებელი "ახალი" წელი ამავდროულად იყოს "ძველიც"? მაგრამ, როგორც ვიცით, 1 იანვრის ახალი წელი პეტრე I-ისეული სიახლეა (რომელმაც ეს თარიღი გრიგორიანულ კალენდარზე გადასული ევროპის შესაბამისად დაამკვიდრა).


წმიდა მამათა მიერ მართლმადიდებლობის ბურჯად წოდებულ ათანასე დიდის ერთ ადრინდელ ნაშრომში ("სიტყვის განკაცების შესახებ") მოცემულია საღვთისმეტყველო ფორმულა, რომელიც მეტად მომხიბლველი ლაკონურობით და სიღრმით გამოხატავს ღვთის განგებულებას კაცობრიობის საბოლოო მიზანთან დაკავშირებით - "ღმერთი განკაცდა, რათა ადამიანი განღმრთობილიყო". წმინდა ათანასე ალექსანდრიელი აცხადებს, რომ ღმერთის განკაცება ადამიანის განრმრთობის აუცილებელი წინაპირობაა.
I-VIII საუკუნეების მამათა და სხვა ავტორთა ბიბლიური კომენტარები

იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება




გამოცხ. 16:3. მეორე ანგელოზმა დასთხია თავისი თასი ზღვაზე, რომელიც იქცა თითქოს მკვდრის სისხლად, და ყოველი სულდგმული ამოწყდა ზღვაში.


ქრისტეს ცხოვრებასთან დაკავშირებულ სხვა დღესასწაულებთან შედარებით, მისი შობის დღის აღნიშვნა ქრისტიანებმა გვიან დაიწყეს. მაგალითად, ზუსტად ცნობილია, რომ მაცხოვრის აღდგომას უკვე თვით მოციქულები ზეიმობდნენ. პირველი ქრისტიანები ასევე ზეიმობდნენ უფლის ამაღლებას, ნათლისღებას, სულთმოფენობას მოციქულებზე. მაგრამ ქრისტეს შობის ხსენებას პირველად III საუკუნეში ვხვდებით. როგორ აიხსნება ეს "დავიწყება"? როგორ არის შესაძლებელი არ გახსოვდეს და არ აღნიშნო ასეთი თარიღი?


კალენდრული პრობლემა განუზომლად უფრო სერიოზულია, ვიდრე საკითხი როგორ მაგიდას მივუსხდებით წელიწადში ერთხელ საახალწლო ღამეს: ხსნილს თუ სამარხვოს. კალენდარი ეხება ერის წმიდა თარიღებს, მის დღესასწაულებს. კალენდარი განსაზღვრავს რელიგიური ცხოვრების რიტმსა და თანმიმდევრობას. ამიტომ კალენდრის შეცვლის საკითხი სერიოზულად ეხება საზოგადოების სულიერ საფუძვლებს.


ქრისტეს შობა - ერთ-ერთი ყველაზე უძვირფასესი და უსაყვარლესი დღესასწაულია, რომელიც მყარად შემოვიდა კაცობრიობის ცხოვრებაში. მას 2000 წელზე მეტია მთელ მსოფლიოში აღნიშნავს სხვადასხვა ეროვნების, სოციალური სტატუსის, სქესისა და ასაკის მილიარდობით ადამიანი.


ყოველ ზამთარს, დეკემბრის ბოლოს, მსოფლიოს იპყრობს პანიკა, რომელიც ძნელად თუ ექვემდებარება კლასიფიკაციას. ადამიანების წყვეტაა მაღაზიებში, დგანან გიგანტურ რიგებში, რათა გაშმაგებული გახელებით გაიღონ უკანასკნელი მონეტა, ყველაფრით მოვაჭრენი, სულებითაც... მე ასე ვიტყოდი, დგანან ყოველ კუთხეში და გთავაზობენ ბედნიერებას ან თუნდაც მის წვეთებს...


განგვიმარტეთ, საიდან და როდის გაჩნდა საშობაო ნაძვის ხის ტრადიცია მართლმადიდებლობაში, და რასთან არის ის დაკავშირებული?


კითხვა: უკვე მერამდენედ ვკითხულობ მათეს სახარებას და პირველად მივაქციე ყურადღება მეორე თავის პირველ ორ მუხლს, სადაც წერია: "ხოლო როცა იუდეის ბეთლემში დაიბადა იესო ქრისტე, ჰეროდეს მეფობის ჟამს, აჰა, აღმოსავლეთით მოვიდნენ მოგვნი იერუსალიმს, და თქვეს: სად არის იუდეველთა ახალშობილი მეფე? ვინაიდან ვიხილეთ მისი ვარსკვლავი აღმოსავლეთში და მოვედით, რათა თაყვანი ვცეთ მას" (მათე 2:1-2). მოგვები ან დასავლეთიდან უნდა მოსულიყვნენ აღმოსავლეთში მდებარე ვარსკვლავთან, ან ვარსკვლავი იყო დასავლეთში, ან კიდევ რაღაც ამდაგვარი იგულისხმება. განგვიმარტეთ, თუ შეიძლება.
Назад к содержимому