ხელოვნება - ჩვენ მხოლოდ თქვენი სული გვჭირდება 3 - Apocalypse

ძიება
Перейти к контенту

Главное меню:

აპოსტასია > ხელოვნება

უ. ბოიმერი

"ჩვენ მხოლოდ თქვენი სული გვჭირდება"

როკ-სცენა და ოკულტიზმი: თარიღები, ფაქტები, კომენტარები

თავი 1; თავი 2;
თავი 3; თავი 4; თავი 5; თავი 6; თავი 7; თავი 8; თავი 9

თავი მესამე

ჰევი მეტალი

ადგილმდებარეობის განსაზღვრა


ოკულტიზმი და მაგია, სატანა და დემონები - რა იმალება ყოველივე ამის უკან? არის თუ არა რაიმე სარწმუნო ამაში? ჩვენს განათლებულ, მატერიალისტურ საუკუნეში ყველაფერი ეს ბევრს არარეალურად ეჩვენება და მათი არსებობისადმი რწმენაც გამოიყურება, როგორც “ბნელი მატერიალიზმის” რელიქტი. ხშირად გვესმის ასეთი არგუმენტი: “მხოლოდ გაუნათელებელ ადამიანებს სჯერათ ჯერ კიდევ სატანისა და დემონების არსებობის”. ან კიდევ: “ნუთუ ამ “უაზრობაში” არის რაიმე? მაგრამ ჩვენ კარგად გვესმის, რომ ეს არის რეალობა, და არიან ადამიანები, მათ შორის ცნობილი როკ-მუსიკოსები, რომლებიც ანგარიშს უწევენ ბოროტების ამ ძალებს.

პირველ ორ თავში ჩვენ გავეცანით ცალკეულ როკ-ჯგუფებს და მუსიკოსებს, რომლებიც საკმაოდ ნათლად მოწმობენ ბნელ ძალთა არსებობასა და მოქმედებას. მომდევნო თავებში ჩვენ დავიმოწმებთ კიდევ რამოდენიმე მაგალითს. მაგრამ იმისათვის, რათა სწორად გავიგოთ ეს ფაქტები და მივცეთ მათ შესაბამისი შეფასებები, საჭიროა გავეცნოთ დამატებით ინფორმაციას.

დემონთა სამყაროსადმი რწმენა, რომლებთანაც ადამიანს შეუძლია შევიდეს კონტაქტში და რომეთაც ძალუძთ ზეგავლენა მოახდინონ მასზე, საყოველთაოდ არის გავრცელებული. არა მხოლოდ ე. წ. “პრიმიტიულ” ხალხებს სჯერათ მათი არსებობის, არამედ დასავლეთის კულტურულ წრეებსაც.

“ჩვენს დროში, არანაკლებ ოცი მილიონი ევროპელი გატაცებულია ოკულტიზმით, - ამტკიცებს ჟურნალისტი ხორსტ კნაუტი, - მას მიუძღვნა საკუთარი თავი გერმანიის მოსახლეობის სამ მილიონამდე ადამიანმა და, გარდა ამისა, ხუთიდან ათ მილიონამდე ადამიანი გამოხატავს თავის დიდ სიმპათიას ამ საიდუმლო მეცნიერებებისადმი და სურს “თავი დაიზღვიოს” მათში”.

აშშ-დან იტყობინებიან, რომ დაახლოებით ათი მილიონი ამერიკელი აქტიურად მიმართავს ჯადოქრობას, შავ მაგიასა და სატანის კულტს. ჯადოქართა საზოგადოებები, ასევე სატანისტური ორგანიზაციები სოკოებივით მრავლდებიან გერმანიაშიც. ოკულტიზმით აქტიურად გატაცებულთა რიცხვი აქ გამოიხატება ხუთნიშნა ციფრით.

სპირიტთა რაოდენობა სამოცდაათიდან ას მილიონამდე აღწევს. მათი უმთავრესი ცენტრი არის ბრაზილიაში, სადაც გამოიცემა დაახლოებით 150-ზე მეტი სპირიტუალური გაზეთი. მილიონობით ადამიანი, რომელთა შორის არის მრავალი უმაღლესი განათლების მქონე, მყარად არის დარწმუნებული ზებუნებრივ ძალთა არსებობაში. იმ ადამიანთა რიცხვი, რომელთაც შეუძლიათ სხვებსაც გაუზიარონ თავიანთი ოკულტური, ანუ უხილავ ძალებთან კონტაქტების გამოცდილება (რომელი ძალებიც ზემოქმედებენ ხილულ სამყაროზე), იმდენად დიდია, რომ ამის უარყოფა პრაქტიკულად არის შეუძლებელი.

ბიბილია მკაფიოდ მოწმობს ამ ზებუნებრივ ძალთა არსებობას. ბიბლიის ღმრთითშთაგონებულ ავტორთათვის მათი არსებობა უეჭველი ფაქტია. ოს გუინესსი ამასთან დაკავშირებით წერს: “ქრისტეანული აზროვნებისთვის ბუნებრივსა და ზებუნებრივს შორის იმაში კი არ მდგომარეობს, რომ პირველი უფრო რეალურია, ვიდრე მეორე. პირიქით, თუმც ბუნებრივი სამყარო ხილულია, ხოლო ზებუნებრივი - უხილავი, ისინი თანასწორად რეალურნი არიან”.



გუსტავ დორე. "და თქუა ღმერთმან: იქმენინ ნათელი და იქმნა ნათელი" (დაბ. 1:3)


ღმერთი არის როგორც ხილული, ასევე უხილავი სამყაროს შემოქმედი. ღმერთი უხილავია ადამიანისთივს, რადგან კაცი, რომელიც შეიქმნა “მიწის მტვრისგან”, ცხოვრობს ხილულ სამყაროში. ადამიანის ბუნებრივი ყოფიერება განსაზღვრულია სივრცითა და დროით. საბუნებისმეტყველო შემეცნების ფარგლებში ადამიანს შეუძლია გამოხატოს თავისი შეხედულებები მხოლოდ ხილული სამყაროს შესახებ. იმქვეყნიური რეალობა ამგვარ შემეცნებას და კვლევას არ ექვემდებარება, ამიტომაც შეუძლებელია მეცნიერებამ კვლევითი მეთოდებით სწორი საბუნებისმეტყველო დასკვნები გამოიტანოს მის შესახებ. “ის, რისი გამოკვლევაც შეუძლებელია, არ არსებობს!” - სამწუხაროდ , ასეთი დასკვნა დღეს მრავალს გამოაქვს. მათთვის ყოფიერება მთავრდება იქ, სადაც შეუძლებელია საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა მეთოდების გამოყენება. სწორად ბრძანებს ორტვინ შვეიცერი, რომელმაც ღრმად შეისწავლა ეს პრობლემა:

“შემეცნების თითოეული საგანი ითხოვს შემეცნების განსაზღვრულ მეთოდს. არასწორი მეთოდი ან ვერ მოგვცემს ვერანაირ შედგეს, ან კიდევ შედეგი იქნება არასწორი. აქედან გამომდინარე: თუ მე ვერ ვღებულობ რეზულტატს, ან არ არსებობს შემეცნების საგანი, ან მისი შემეცნების მეთოდი არის უვარგისი. როდესაც მსგავს მიდგომას იყენებენ ღმრთის არსებობის შესამეცნებლად, უნდა გავაკეთოთ დასკვნა: თუ მე არ შემიძლია შევიმეცნო ღმერთი, ის ან არ არსებობს, ან კიდევ (რაზეც არავინ არ ფიქრობს) შემეცნების ჩემი მეთოდი იყო არასწორი”.

მაგრამ როგორ შეუძლიათ ადამიანებს შეიმეცნონ ღმერთი? ბიბლია ასე პასუხობს ამ შეკითხვას: “რამეთუ მეცნიერებაჲ იგი ღმრთისაჲ ცხად არს მათ შორის, რამეთუ ღმერთმანვე გამოუცხადა მათ” (რომ. 1: 19). მაშ როგორ შეიმეცნება ან იხილვება ღმერთი? ბიბილიას ამაზეც გააჩნია პასუხი: “რამეთუ უხილავი იგი მისი დაბადებითგან სოფლისაჲთ ქმნულთა მათ შინა საცნაურად იხილვების, და სამარადისოჲ იგი ძალი მისი და ღმრთეებაჲ” (რომ. 1:20).

კერპთაყვანისმცემლობისა და კერპთმსახურების სხვადასხვა ფორმების აღმოცენების შედეგად, ადამიანური ცნობიერება ღმრთის პიროვნებასთან მიმართებაში დეგენერირებს. “ღმრთის ყოფიერების სრული უარყოფის ტენდენცია თვალსაჩინოა თანამედროვე საზოგადოებაში” , - ამტკიცებს მატერიალიზმი, რომელიც სხვა არაფერია, თუ არა ადამიანის გადაგვარებული აზროვნების თანამედროვე ვარიანტი. მაგრამ ეს ათეისტური თვალსაზრისი არ არის ახალი. ჯერ კიდევ სამი ათასი წლის წინ ბიბლიაში მას მიეცა ასეთი შეფასება: “თქვა უგუნურმან გულსა შინა თვისსა: არა არს ღმერთი” (ფსალმ. 13:1).

ამრიგად, ჩვენ დავადგინეთ, რომ გონებით მხოლოდ ღმრთის აღიარება არის შესაძლებელი. ამასთან დაკავშირებით იბადება მეტად მნიშვნელოვანი კითხვა: არსებობს თუ არა სხვა მეთოდი, გარდა გონებით შემეცნებისა, რომლის დახმარებითაც შესაძლებელი იქნებოდა ღმრთის შემეცნება? დიახ, ასეთი გზა არსებობს! ბიბლიის პასუხი ამ შეკითხვაზე ასეთია: ეს გზა არის - რწმენა. ამასთან, აქ არ იგულისხმება რაღაც ბუნდოვანი, იმ გამოთქმის მსგავსი, სადაც ნათქვამია: “მე მწამს, რომ, შესაძლოა, სადღაც არსებობს კიდეც ღმერთი, მაგრამ ბოლომდე არ ვარ დარწმუნებული ამაში”. ბერძნული სიტყვა რწმენა, რომელიც გამოიყენება ძველ ბიბლიურ ტექსტებში, ნიშნავს “ნდობას”. ბიბლია ასეთ განსაზღვრას აძლევს რწმენას: “ხოლო არს სარწმუნოებაჲ მოსავთა მათ ძალ, საქმეთა მამხილებელ არა-ხილულთა, რამეთუ ამას შინა იწამნეს მოხუცებულნი” (ებრ. 11:2, 3).

რწმენის განსაკუთრებულ მნიშვნელობაზე, სხვათა შორის ნათქვამია: “ხოლო თჳნიერ სარწმუნოებისა ვერ შესაძლებელ არს სათნო-ყოფაჲ; რამეთუ სარწმუნოებაჲ უღირს რომელი მოუჴდების ღმერთსა, რამეთუ არს, და მეძიელებლთა მისთა სასყიდლის მიმცემელ ექმნების” (ებრ. 11:6).

მაგრამ შეიძლება თუ არა ვიპოვოთ ღმერთი და შევიდეთ მასთან კონტაქტში? რა სარგებელია კაცისთვის სწამდეს ღმრთის არსებობა, მაგრამ ვერ უკავშირდებოდეს მას? რა დგას ღმერთსა და კაცს შორის, რა აბრკოლებს მათ შორის კავშირს? ბიბლიური პასუხი ამ შეკითხვაზე ნათელს ფენს უპირველესად ყოვლისა ადამიანის ნეგატიურ მდგომარეობაზე: თითოეული ადამიანი დამნაშავეა ღმრთის წინაშე. ადამიანმა ღმერთს შესცოდა. ცოდვის არსი მდგომარეობს იმაში, რომ ადამიანმა ისურვა ეცხოვრა არა ღმრთის, არამედ საკუთარი ნების მიხედვით, ღმრთისგან დამოუკიდებლად და არა აქვს მნიშვნელობა ეს იყო მის წინააღმდეგ შეგნებული ამხედრების მიზეზი, თუ ადამიანური შეცდომა - ადამის შეცდომის გამო ყველამ, მის მოდგმაში დაიმსახურა სიკვდილი: “ყოველთავე შესცოდეს და დაკლებულ არიან დიდებისაგან ღმრთისა” (რომ. 3:22-23). ამიტომაც “საგზალი ცოდვისაჲ სიკუდილი არს” (რომ. 6:23).

ცოდვამ წარმოშვა სრული და სამარადისო გაყოფა ღმერთთან: “რაჲ მოყუსება არს სიმართლისა და უშჯულოებისა? ანუ რაჲ ზიარებაჲ არს ნათლისა და ბნელისა?” (2 კორინთ. 6:14). აქვს თუ არა გამოსავალი ადამიანს? დიახ არსებობს, რადგან ღმერთს “…ყოველთა კაცთაჲ ჰნებავს ცხორებაჲ და მეცნიერებასა ჭეშმარიტებისასა მოსლვაჲ” (1 ტიმ. 2:4). ამიტომაც: “რამეთუ ჟამნი იგი უმეცრებისანი უგულებელს-ყვნა ღმერთმან და აწ ამცნებს ყოველთა კაცთა ყოველსა ადგილსა შენანებად” (საქმე 17:30).

შეინანო, ეს ნიშნავს შეცვალო შენი დამოკიდებულება ცოდვასთან და საკუთარ თავთან; სრულიად დაეთანხმო უფლის სამართლიან განსაზღვრებას, რომ ცოდვილნი ვართ მის წინაშე და, რომ “ჩუენ სამართლად ღირსი, რომელი ვქმენით, მოგუეგების” (ლუკა 23:41). ღმერთს ნებავს არა მარტო ჩვენი ცოდვილიანობის აღიარება მის წინაშე, არამედ მისდამი მორჩილებაც, რათა ამგვარად შესაძლებლობა მიეცეს ადამიანს საკუთარი ცოდვების აღხოცვისა. ამისთვის ორი ათასი წლის წინათ ღმერთმა წარმოაგზავნა ძე თვისი მხოლოდშობილი, იესუ ქრისტე, რათა მას აეღო ცოდვანი კაცთა. ჯვარზე თავისი სიკვდილით იესუ ქრისტემ კაცობრიობის ცოდვები გამოისყიდა. ზემოთ დამოწმებული იყო ორი ადგილი ბიბლიიდან, სადაც ნაჩვენებია ყველა ადამიანის უბადრუკი მდგომარეობა. ამ ციტატების გაგრძელება გვიჩვენებს გამოსავალსაც ამ მდგომარეობიდან. “ხოლო სიმართლე ღმრთჲსაი სარწმუნოებითა იესუ ქრისტესითა ყოველთა მიმართ და ყოველთა ზედა მორწმუნეთა, რამეთუ არა არს განწვალება, რამეთუ ყოველთავე შესცოდეს და დაკლებულ არიან დიდებისაგან ღმრთისა” (რომ. 3:22-24). “რამეთუ საგზალი ცოდვისაჲ სიკუდილი არს, ხოლო ნიჭი ღმრთისაჲ – ცხორებაჲ საუკუნოჲ ქრისტე იესუჲს მიერ უფლისა ჩუენისა” (რომ. 6:23).

როდესაც ჩვენ ჭეშმარიტად ვირწმუნებთ უფალ იესუს, მაშინ ჩვენს ცხოვრებაში ხდეება დიდი ცვლილება: “და ქრისტე ყოველთათჳს მოკუდა, რაჲთა ცხოველნი იგი არღარა თავთა თჳსთათჳს ცხოველ იყვნენ, არამედ მათთჳს მომკუდრისა მის და აღდგომილისა” (2 კორინთ 5:15). იესუ ქრისტეს თითოეული ადამიანის ცხოვრების გარდაქმნა ნებავს.


უხილავი რეალობა: სატანა





გუსტავ დორე. სატანის დაცემა



ღმერთი არის როგორც ხილული, ასევე უხილავი სამყაროს შემოქმედი. ღმერთი უხილავია ადამიანისთივს, რადგან კაცი, რომელიც შეიქმნა “მიწის მტვრისგან”, ცხოვრობს ხილულ სამყაროში. ადამიანის ბუნებრივი ყოფიერება განსაზღვრულია სივრცითა და დროით. საბუნებისმეტყველო შემეცნების ფარგლებში ადამიანს შეუძლია გამოხატოს თავისი შეხედულებები მხოლოდ ხილული სამყაროს შესახებ. იმქვეყნიური რეალობა ამგვარ შემეცნებას და კვლევას არ ექვემდებარება, ამიტომაც შეუძლებელია მეცნიერებამ კვლევითი მეთოდებით სწორი საბუნებისმეტყველო დასკვნები გამოიტანოს მის შესახებ. “ის, რისი გამოკვლევაც შეუძლებელია, არ არსებობს!” - სამწუხაროდ , ასეთი დასკვნა დღეს მრავალს გამოაქვს. მათთვის ყოფიერება მთავრდება იქ, სადაც შეუძლებელია საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა მეთოდების გამოყენება. სწორად ბრძანებს ორტვინ შვეიცერი, რომელმაც ღრმად შეისწავლა ეს პრობლემა:

“შემეცნების თითოეული საგანი ითხოვს შემეცნების განსაზღვრულ მეთოდს. არასწორი მეთოდი ან ვერ მოგვცემს ვერანაირ შედგეს, ან კიდევ შედეგი იქნება არასწორი. აქედან გამომდინარე: თუ მე ვერ ვღებულობ რეზულტატს, ან არ არსებობს შემეცნების საგანი, ან მისი შემეცნების მეთოდი არის უვარგისი. როდესაც მსგავს მიდგომას იყენებენ ღმრთის არსებობის შესამეცნებლად, უნდა გავაკეთოთ დასკვნა: თუ მე არ შემიძლია შევიმეცნო ღმერთი, ის ან არ არსებობს, ან კიდევ (რაზეც არავინ არ ფიქრობს) შემეცნების ჩემი მეთოდი იყო არასწორი”.

მაგრამ როგორ შეუძლიათ ადამიანებს შეიმეცნონ ღმერთი? ბიბლია ასე პასუხობს ამ შეკითხვას: “რამეთუ მეცნიერებაჲ იგი ღმრთისაჲ ცხად არს მათ შორის, რამეთუ ღმერთმანვე გამოუცხადა მათ” (რომ. 1: 19). მაშ როგორ შეიმეცნება ან იხილვება ღმერთი? ბიბილიას ამაზეც გააჩნია პასუხი: “რამეთუ უხილავი იგი მისი დაბადებითგან სოფლისაჲთ ქმნულთა მათ შინა საცნაურად იხილვების, და სამარადისოჲ იგი ძალი მისი და ღმრთეებაჲ” (რომ. 1:20).

კერპთაყვანისმცემლობისა და კერპთმსახურების სხვადასხვა ფორმების აღმოცენების შედეგად, ადამიანური ცნობიერება ღმრთის პიროვნებასთან მიმართებაში დეგენერირებს. “ღმრთის ყოფიერების სრული უარყოფის ტენდენცია თვალსაჩინოა თანამედროვე საზოგადოებაში” , - ამტკიცებს მატერიალიზმი, რომელიც სხვა არაფერია, თუ არა ადამიანის გადაგვარებული აზროვნების თანამედროვე ვარიანტი. მაგრამ ეს ათეისტური თვალსაზრისი არ არის ახალი. ჯერ კიდევ სამი ათასი წლის წინ ბიბლიაში მას მიეცა ასეთი შეფასება: “თქვა უგუნურმან გულსა შინა თვისსა: არა არს ღმერთი” (ფსალმ. 13:1).

ამრიგად, ჩვენ დავადგინეთ, რომ გონებით მხოლოდ ღმრთის აღიარება არის შესაძლებელი. ამასთან დაკავშირებით იბადება მეტად მნიშვნელოვანი კითხვა: არსებობს თუ არა სხვა მეთოდი, გარდა გონებით შემეცნებისა, რომლის დახმარებითაც შესაძლებელი იქნებოდა ღმრთის შემეცნება? დიახ, ასეთი გზა არსებობს! ბიბლიის პასუხი ამ შეკითხვაზე ასეთია: ეს გზა არის - რწმენა. ამასთან, აქ არ იგულისხმება რაღაც ბუნდოვანი, იმ გამოთქმის მსგავსი, სადაც ნათქვამია: “მე მწამს, რომ, შესაძლოა, სადღაც არსებობს კიდეც ღმერთი, მაგრამ ბოლომდე არ ვარ დარწმუნებული ამაში”. ბერძნული სიტყვა რწმენა, რომელიც გამოიყენება ძველ ბიბლიურ ტექსტებში, ნიშნავს “ნდობას”. ბიბლია ასეთ განსაზღვრას აძლევს რწმენას: “ხოლო არს სარწმუნოებაჲ მოსავთა მათ ძალ, საქმეთა მამხილებელ არა-ხილულთა, რამეთუ ამას შინა იწამნეს მოხუცებულნი” (ებრ. 11:2, 3).

რწმენის განსაკუთრებულ მნიშვნელობაზე, სხვათა შორის ნათქვამია: “ხოლო თჳნიერ სარწმუნოებისა ვერ შესაძლებელ არს სათნო-ყოფაჲ; რამეთუ სარწმუნოებაჲ უღირს რომელი მოუჴდების ღმერთსა, რამეთუ არს, და მეძიელებლთა მისთა სასყიდლის მიმცემელ ექმნების” (ებრ. 11:6).

მაგრამ შეიძლება თუ არა ვიპოვოთ ღმერთი და შევიდეთ მასთან კონტაქტში? რა სარგებელია კაცისთვის სწამდეს ღმრთის არსებობა, მაგრამ ვერ უკავშირდებოდეს მას? რა დგას ღმერთსა და კაცს შორის, რა აბრკოლებს მათ შორის კავშირს? ბიბლიური პასუხი ამ შეკითხვაზე ნათელს ფენს უპირველესად ყოვლისა ადამიანის ნეგატიურ მდგომარეობაზე: თითოეული ადამიანი დამნაშავეა ღმრთის წინაშე. ადამიანმა ღმერთს შესცოდა. ცოდვის არსი მდგომარეობს იმაში, რომ ადამიანმა ისურვა ეცხოვრა არა ღმრთის, არამედ საკუთარი ნების მიხედვით, ღმრთისგან დამოუკიდებლად და არა აქვს მნიშვნელობა ეს იყო მის წინააღმდეგ შეგნებული ამხედრების მიზეზი, თუ ადამიანური შეცდომა - ადამის შეცდომის გამო ყველამ, მის მოდგმაში დაიმსახურა სიკვდილი: “ყოველთავე შესცოდეს და დაკლებულ არიან დიდებისაგან ღმრთისა” (რომ. 3:22-23). ამიტომაც “საგზალი ცოდვისაჲ სიკუდილი არს” (რომ. 6:23).

ცოდვამ წარმოშვა სრული და სამარადისო გაყოფა ღმერთთან: “რაჲ მოყუსება არს სიმართლისა და უშჯულოებისა? ანუ რაჲ ზიარებაჲ არს ნათლისა და ბნელისა?” (2 კორინთ. 6:14). აქვს თუ არა გამოსავალი ადამიანს? დიახ არსებობს, რადგან ღმერთს “…ყოველთა კაცთაჲ ჰნებავს ცხორებაჲ და მეცნიერებასა ჭეშმარიტებისასა მოსლვაჲ” (1 ტიმ. 2:4). ამიტომაც: “რამეთუ ჟამნი იგი უმეცრებისანი უგულებელს-ყვნა ღმერთმან და აწ ამცნებს ყოველთა კაცთა ყოველსა ადგილსა შენანებად” (საქმე 17:30).

შეინანო, ეს ნიშნავს შეცვალო შენი დამოკიდებულება ცოდვასთან და საკუთარ თავთან; სრულიად დაეთანხმო უფლის სამართლიან განსაზღვრებას, რომ ცოდვილნი ვართ მის წინაშე და, რომ “ჩუენ სამართლად ღირსი, რომელი ვქმენით, მოგუეგების” (ლუკა 23:41). ღმერთს ნებავს არა მარტო ჩვენი ცოდვილიანობის აღიარება მის წინაშე, არამედ მისდამი მორჩილებაც, რათა ამგვარად შესაძლებლობა მიეცეს ადამიანს საკუთარი ცოდვების აღხოცვისა. ამისთვის ორი ათასი წლის წინათ ღმერთმა წარმოაგზავნა ძე თვისი მხოლოდშობილი, იესუ ქრისტე, რათა მას აეღო ცოდვანი კაცთა. ჯვარზე თავისი სიკვდილით იესუ ქრისტემ კაცობრიობის ცოდვები გამოისყიდა. ზემოთ დამოწმებული იყო ორი ადგილი ბიბლიიდან, სადაც ნაჩვენებია ყველა ადამიანის უბადრუკი მდგომარეობა. ამ ციტატების გაგრძელება გვიჩვენებს გამოსავალსაც ამ მდგომარეობიდან. “ხოლო სიმართლე ღმრთჲსაი სარწმუნოებითა იესუ ქრისტესითა ყოველთა მიმართ და ყოველთა ზედა მორწმუნეთა, რამეთუ არა არს განწვალება, რამეთუ ყოველთავე შესცოდეს და დაკლებულ არიან დიდებისაგან ღმრთისა” (რომ. 3:22-24). “რამეთუ საგზალი ცოდვისაჲ სიკუდილი არს, ხოლო ნიჭი ღმრთისაჲ – ცხორებაჲ საუკუნოჲ ქრისტე იესუჲს მიერ უფლისა ჩუენისა” (რომ. 6:23).

როდესაც ჩვენ ჭეშმარიტად ვირწმუნებთ უფალ იესუს, მაშინ ჩვენს ცხოვრებაში ხდეება დიდი ცვლილება: “და ქრისტე ყოველთათჳს მოკუდა, რაჲთა ცხოველნი იგი არღარა თავთა თჳსთათჳს ცხოველ იყვნენ, არამედ მათთჳს მომკუდრისა მის და აღდგომილისა” (2 კორინთ 5:15). იესუ ქრისტეს თითოეული ადამიანის ცხოვრების გარდაქმნა ნებავს.


ოკულტიზმით გამოწვეული დაავადებანი





ადამიანი, რომელიც დასაქმებულია ოკულტიზმით, საკუთარ თავს ადვილად მისაწვდომს ხდის ბნელ ძალთათვის და მით, შეგნებულად თუ შეუგნებლად, მათ ზეგავლენას არის დაქვემდებარებული. ამან შესაძლოა გამოიწვიოს სერიოზული დაავადებანი და დარღვევანი. ფიზიკურ და ფსიქიურ ანომალიათა გარდა, რომლებიც შეენიშნებათ ოკულტური უნარით “დაჯილდოებულ” ადამიანებს, მოშლილობანი ძირითადად ვლინდება ორ სფეროში:

მშვინვიერი მოშლილობანი: დეპრესია და აგრესია, შიში და ძალადობა, სექსუალური გადახრები, დათრგუნულობა და სუიციდალური მიდრეკილებები.

სულიერი მოშლილობანი: ქრისტეანები, ან ისინი ვისაც სურს გახდეს ქრისტეანი, კარგავენ კავშირს ღმერთთან, ექმნებათ პრობლემები ლოცვასთან და ბიბლიის კითხვასთან დაკავშირებით (სხვა რელიგიებით, როგორც ჩანს, დემონები მაინცა და მაინც არ არიან დაინტერესებულნი); სულიერი მოდუნება, უსასოობა, უიმედობა სულის ცხოვნებასთან დაკავშირებით, ბილწი და მკრეხელური აზრები, სულიერი სიფხიზლის უნარის დაკარგვა, რწმენის შესუსტება, სიხარულის დათრგუნვა, გულგრილობა და თვით სახარებისგან და იესუ ქრისტესგან განდგომა.

ხშირად ვეკითხები საკუთარ თავს, ხომ არ არის სექსუალური გარყვნილება და ნარკომანია, რომელსაც ხშირად ვხვდებით როკ-მუსიკოსთა შორის, გამოწვეული, როგორც ოკულტისტები უწოდებენ, “ეშმაკის შურისძიებით” - მოვლენით, რომელიც გამოწვეულია ან, უკიდურეს შემთხვევაში, ძლიერდება მაშინ როდესაც ირღვევა ოკულტური საზღვრები.

 
TOP. GE
Назад к содержимому | Назад к главному меню