ოკულტიზმი და მაგია - ანენერბე 9 - Apocalypse

ძიება
Перейти к контенту

Главное меню:

ვლადიმირ ბროვკო


ანენერბე

ანენერბესა და მისი სტრუქტურების შექმნის ისტორია

ტიბეტი და ანენერბე

სარჩევი

ნაწილი 9

ტიბეტი  და ანენერბე


სანამ მოგითხრობდეთ ტიბეტში 1935 წლიდან 1945 წლამდე "ანენერბეს" სპეციალისტების შეღწევის შესახებ, მიზანშეწონილია ორიოდ სიტყვით აღვწეროთ დღევანდელი ტიბეტის მდგომარეობა. ის, რაც იყო იმ წლებში და ის, რაც ახლაა, ორი სრულიად ურთიერთგანსხვავებული რამ გახლავთ. დიპლომატიური ხრიკების გარეშე თუ ვიტყვით, ის ტიბეტი, რომელიც დაინახეს "ანენერბეს" სპეციალისტებმა და ის, რასაც ჩვენ ვკითხულობთ ისტორიულ წიგნებში დიდი ხანია უკვე აღარ არსებობს.



ტიბეტი (ჩინ. სინცზანი) - რაიონი ცენტრალურ აზიაში, რომელიც განლაგებულია ტიბეტის მთიანეთზე. ისტორიის განსხვავებულ პერიოდებში ტიბეტი ხან დამოუკიდებელი სახელმწიფო იყო ხან კიდევ დაქვემდებარებული იყო მონღოლეთის იმპერიას ან ცინის იმპერიას. დღეს ტიბეტელები ძირითადად დასაქმებულნი არიან სოფლის მეურნეობით და მეცხოველეობით.

ტიბეტის ტერიტორიაზე მცხოვრები ჩინელები დასაქმებულნი არიან მმართველობაში, ვაჭრობაში, მომსახურეობის სფეროში. ეს დაკავშირებულია იმასთან, რომ ჩინეთის შემადგენლობაში ტიბეტის ჩართვამდე ტიბეტი გამოირჩეოდა ნაკლებად განვითარებული აგრარული ეკონომიკით. ჩინეთის მთავრობა ქმნიდა ახალი დარგებს, მაგრამ მათთვის საჭირო სპეციალისტებს შორის არ იყვნენ ეთნიკური ტიბეტელები.

ტიბეტის ავტონომიური რაიონი: 2,4 მლნ. ტიბეტელი, 190 ათასი სხვა ეროვნება (ძირითადად ჩინელები). ტიბეტის ყველა ავტონომიური რაიონი ერთად აღებული: 5 მლნ. ტიბეტელი და 2,3 მლნ. სხვა ეროვნება. უნდა აღინიშნოს, რომ, დევნულებაში მყოფი ტიბეტის მთავრობის აზრით ისტორიული ტიბეტის მრავალ კუთხეს დღევანდელ ჩინეთში ავტონომიის სტატუსი არ გააჩნია. ტიბეტელებს შორის განათლების დონე 50%-ზე დაბალია. მაგრამ, ტიბეტით და ტიბეტელებით დაინტერესებულნი არიან სხვა ქვეყნის მოქალაქეები, რომელთაც აინტერესებთ არა მარტო ტიბეტის ისტორია, არამედ რელიგია და კულტურა.

ტიბეტის რელიგია ბონ-ი, ტიბეტის პოლიტიკური სტატუსის შეცვლისდა მიუხედავად, კვლავ ძალიან მნიშვნელოვანია ტიბეტელებისთვის და დიდ გავლენას ახდენს მათი ცხოვრების ყველა სფეროზე. ბონ-ი ეს არის ტიბეტის ნამდვილი რელიგია. ბუდიზმი ტიბეტში შემოიტანა პადმასამბხავამ და ხელი შეუწყო მის გავრცელებას, ოღონდ მასში ჩანერგა ბონ-ის პრინციპები და პრაქტიკა. ტიბეტის ბუდიზმი წარმოადგენს ვაჯრაიანის განსაკუთრებულ ფორმას.

ვაჯრაიანა (სანსკრ.
Vajrayāna, ტიბ.: ჯორჯე ტხეპა - ალმასის ბორბალი, ალმასის გზა) - ბუდიზმის ტანტრული მიმართულება, რომელიც ჩამოყალიბდა მახაიანას შიგნით ჩვენი წელთაღრიცხვის V საუკუნეში.

სავარაუდოდ, ვაჯრაიანას საფუძველში დევს ინდური ტანტრიზმი, მაგრამ თანამედროვე მკვლევართა უმეტესობა უარყოფს ამ თვალსაზრისს და გამოყოფს ბუდისტურ ტანტრიზმს როგორც თავისთავად განვითარებულ მიმართულებას. ვაჯრაიანა გავრცელებულია ტიბეტში, ნეპალში, იაპონიაში (სინგონ-სიუს სკოლა). სხვადასხვა ისტორიულ პერიოდებში ის გავრცელებული იყო შრი-ლანკაში, ინდონეზიასა და ჩინეთში.




VIII საუკუნიდან მოყოლებული ვაჯრაიანაში ჩნდება ცალკეული სკოლები: ნინგმაპა, კაგიუპა, კარმაპა, დუგპა, საკიაპა, კადამპა. ყველა მათგანი, კადამპის გამოკლებით, დღემდე შენარჩუნებულია. სანსკრიტული სიტყვა "ვაჯრა" (ბუკვალურად "ალმასი") გამოიყენებოდა ღმერთ ინდრას ქუხილის კვერთხის აღსანიშნად.

დღეისთვის ვაჯრაიანა გავრცელებულია ჰიმალაის ქვეყნებში, მონღოლეთში, ბურიატიაში, ტუვაში, ყალმუხეთში. ვარჯაიანას მისდევენ ჩინეთისა და იაპონიის ბუდიზმის (სინგონ) ზოგიერთ სკოლაში, ხოლო ბოლო ათწლეულის განმავლობაში დასავლეთის ქვეყნებში.

ინდოეთში, ასევე ცენტრალურ და შუა აზიაში ვაჯრაიანა (ისევე როგორც ბუდიზმის სხვა მიმართულებები) ძირითადად გაქრა ისეთი ისტორიული ვითარებების გამო, როგორიც არის ფეოდალური დაყოფა, ბუდიზმის ექსპლოატაცია პოლიტიკურ ინტერესებში, მუსლიმური შემოსევა.

ტიბეტური ბუდიზმის ოთხივე არსებული სკოლა (ნინგმა, კაგიუ, საკია და გელუტი) განეკუთვნებიან ვაჯრაიანას. მასში შემუშავებულია არსებათა მკაფიო იერარქია: ბუდები, ბოდხისატვები, პრატიეკაბუდები, არხატები, იდამები, სარწმუნოების მოძღვრები, ადგილობრივი ღვთაებები. არსებითად, ვაჯრაიანა - ბუდიზმის ოკულტური მოდიფიკაციაა. ვაჯრაიანაში განათლების მიღწევის უმთავრეს საშუალებად მიიჩნევა არა ადამიანის ღირსებები, არამედ პარამიტები, ანუ საიდუმლო მანტრა.




ისევე როგორც კლასიკურ ტანტრიზმში, ვაჯრაიანაშიც იდეები პრაქტიკის გარეშე არაქმედითია. ბუდას მდგომარეობის მიღწევის საშუალებად ვაჯრაიანაში იოგური პრაქტიკა (ფსიქოტრენინგი) მიიჩნევა, თანაც ეზოთერულ და მაგიურ პრაქტიკასთან შერწყმით, მეტიდაციით, მანტრების კითხვით, სულიერი მოძღვრის პატივისცემით.

ვაჯრაიანის წმიდა ტექტსებია "განჯური" და "დანჯური". მათში ყველაზე დიდი აქცენტი კეთდება 2606 ტექსტზე, რომელიც ქმნის ტანტრების 4 კლასს: კრიია-ტანტრები (მოქმედების ტანტრები), ჩარია-ტანტრები (აღსრულების ტანტრები), იოგა-ტანტრები (იოგური მედიტაციის ტანტრები), ანუტარა-იოგა-ტანტრები (მამობრივი და დედობრივი ტანტრები).

ვაჯრაიანის ზეგავლენით ადგილობრივ რწმენებთან კონტაქტში ჩამოყალიბდა ბუდიზმის ახალი ადგილობრივი მიმართულებები, რომლებშიც ბუდისტური ფილოსოფიური იდეები შეერწყა მრავალსაუკუნოვან რელიგიურ პრაქტიკას: ტიბეტური ბუდიზმი, მონღოლური ბუდიზმი, ბურიატიული ბუდიზმი, ყალმიყური ბუდიზმი, ტუვიური ბუდიზმი.




დღევანდლამდე ვაჯრაიანას ეს ქვეგანყოფილებები აღინიშნებოდნენ ტერმინით "ლამაიზმი", რომელიც გაჩნდა ევროპის მეცნიერებაში XIX საუკუნის პირველ ნახევარში, საიდანაც ის მოხვდა რუსულ, ჩინურ და იაპონურ ტერმინოლოგიაში.

XX საუკუნის მიწურულს ვაჯრაიანას მიმდევრები შეადგენდნენ 19 მილიონ ადამიანს, მათგან ტიბეტში - 5 მილიონი, ბუტანში - 1 მილიონი.

გაერო-ს უსაფრთხოების საბჭომ უარი თქვა განეხილა ტიბეტის პროტესტი ჩინეთის მოქმედებების წინააღმდეგ, რომელსაც დალაი-ლამა XIV-მ უწოდა აგრესია, რადგან ჯერაც გაურკვეველია ტიბეტის საერთაშორისო სტატუსი. ტიბეტისთვის ბრძოლას ჩინელები აწარმოებენ არა გარდაცვლილი ბელადის მაოს ნება-სურვილების გამო, არამედ ბოლო 1500 წლის განმავლობაში.

ამ პროცესში პერიოდულად ერეოდნენ სხვა სახელმწიფოებიც. მაგალითად, ინგლისი, რუსეთის იმპერია (შემდეგ საბჭოთა კავშირი) და ა. ჰიტლერის დროინდელი გერმანია. ტიბეტელი დალაი-ლამები როგორც უზენაესი მმართველები, მიდიოდნენ კონტაქტზე და ცდილობდნენ მათთან დაემყარებინათ სამხედრო-პოლიტიკური კავშირები.

ეს ყველაფერი მოკლედ მაინც უნდა გვცოდნოდა, რათა გაგვეგო ის, თუ რატომ იყვნენ ასე გატაცებულნი ტიბეტით "ანენერბეს" სპეციალისტები და რატომ ამყარებდნენ დიპლომატიურ და სამეცნიერო კონტაქტებს ტიბეტსა და თავიანთ ქვეყნებს შორის.




გაგრძელება იქნება.

"ანენერბეს" ყველა ნაწილი.

 
TOP. GE
Назад к содержимому | Назад к главному меню