აპოკალიფსისის განმარტება_VI_19_1_10_სიხარული ცაში და მიწაზე - Apocalypse

ძიება
Перейти к контенту

Главное меню:

აპოკალიფსისი > განმარტება

სიხარული ცაში და მიწაზე

(თ. 19:1-10)

სიხარული ცაში და მიწაზე

ძვ. ქართული:

1. შემდგომად ამისა მესმა, ვითარცა ჴმაჲ დიდი ერისა მრავლისაჲ ცათა შინა, რომელნი იტყოდეს: ალელუჲაჲ, მაცხოვარებაჲ და ძალი და დიდებაჲ ღმრთისა ჩუენისაჲ! 2. რამეთუ ჭეშმარიტებით და სიმართლით არიან საშჯელნი მისნი, რამეთუ საჯა მეძავი იგი დიდი, რომელმან განხრწნა ქუეყანაჲ სიძვითა თჳსითა, და გამოიძია სისხლი მონათა თჳსთაჲ ჴელისაგან მისისა. 3. და მეორედ თქუეს: ალელუჲაჲ. და კუამლი მისი აღვალს უკუნითი უკუნისამდე. 4. და დავარდეს ოც და ოთხნი იგი მღდელნი და ოთხნი ცხოველნი და თაყუანის-სცეს ღმერთსა, მჯდომარესა საყდართა ზედა, და თქუეს: ამინ! ალელუჲა! 5. და ჴმაჲ გამოვიდა საყდრით, რომელი იტყოდა: აქებდით ღმერთსა ჩუენსა ყოველნი მონანი მისნი და მოშიშნი მისნი - მცირენი და დიდნი. 6. და მესმა ვითარცა ჴმაჲ ერისა მრავლისაჲ, და ვითარცა ჴმაჲ წყალთა მრავალთაჲ, და ვითარცა ჴმაჲ ქუხილთა ძლიერთაჲ, რომელნი იტყოდეს: ალელუჲა! რამეთუ სუფევს უფალი ღმერთი ჩუენი, ყოვლისა მპყრობელი. 7. ვიხარებდეთ და ვიშუებდეთ და მივსცეთ მას დიდებაჲ, რამეთუ მოვიდა ქორწილი კრავისაჲ, და ცოლმან მისმან განმზადა თავი თჳსი, 8. და მიეცა მას, რაჲთა შეიმოსოს ძოწეული წმიდაჲ და ბრწყინვალე. რამეთუ ძოწეული სიმართლენი წმიდათანი არიან. 9. და მრქუა მე: დაწერე, ვითარმედ: ნეტარ არიან წოდებულნისერობასა მას კრავისასა, და მრქუა მე: ესე სიტყუანი ჭეშმარიტნი ღმრთისანი არიან. 10. და დავვარდი წინაშე ფერჴთა მისთა თაყუანის-ცემად მისა, და მრქუა მე: იხილე ნუ, შენ თანა მონაჲ ვარ მე და ძმათა შენთა, რომელთა აქუს წამებაჲ იესუჲსი; ღმერთსა თაყუანის-ეც, რამეთუ წამებაჲ იესუჲსი არს სული იგი წინაწარმეტყუელებისაჲ. 11 და ვიხილენ ცანი განხუმულნი. და აჰა ცხენი სპეტაკი, და მჯდომარესა მას ზედა ეწოდებოდა სარწმუნოჲ და ჭეშმარიტი, და სიმართლით შჯის და იბრძვის. 12. და თუალნი მისნი იყვნეს ვითარცა ალი ცეცხლისაჲ, და თავსა ზედა მისსა გჳრგჳნნი მრავალნი, რომელთა ზედა წერილ იყო სახელები, და სახელი წერილი, რომელი არავინ უწყის, გარნა მან თავადმან. 13. და ემოსა სამოსელი შეღებული სისხლითა, და წოდებულ არს სახელი მისი: სიტყუაჲ ღმრთისაჲ. 14. და მჴედრობანი ცათანი შეუდგეს მას, მსხდომარენი ცხენთა ზედა სპეტაკთა, შემოსილნი ბისონითა სპეტაკითა და ბრწყინვალითა. 15. და პირისაგან მისისა გამოვიდოდა მახჳლი ორპირი აღლესული, რაჲთა მით მოსრნეს წარმართნი, და იგი ჰმწყსიდეს მათ კუერთხითა რკინისაჲთა. და იგი დასწნეხს საწნეხელსა მას ღჳნისა მის გულის-წყრომისა და რისხვისა ღმრთისა, ყოვლისა მპყრობელისასა. 16. და არს წერილ სამოსელსა მისსა ზედა და თეძოსა მისსა სახელი, ვითარმედ: მეუფე მეუფეთაჲ და უფალი უფლებათაჲ. 17. და ვიხილე ანგელოზი, მდგომარე მზესა ზედა, და ეტყოდა ყოველთა მფრინველთა, მფრინვალეთა ცათა შინა: მოვედით და შემოკერბით სერსა მას დიდისა ღმრთისასა, 18. რაჲთა შჭამნეთ ჴორცნი მეფეთანი და ჴორცნი ათასის-თავთანი, და ჴორცნი ძლიერთანი, და ჴორცნი ცხენთანი და მათ ზედა მსხდომარეთანი, და ჴორცნი ყოველთა აზნაურთა და მონათა, და მცირეთა და დიდთანი. 19. და ვიხილე მჴეცი იგი და მეფენი ქუეყანისანი და მჴედრობანი მათნი, შეკრებულნი ბრძოლის-ყოფად მჯდომარისა მის ცხენსა ზედა და მჴედრობისა მისისა მიმართ. 20. და შეპყრობილ იქმნა მჴეცი იგი და მის თანა ცრუწინაწარმეტყუელი იგი, რომელმან ქმნნა წინაშე მისსა სასწაულნი, რომლითა აცთუნნა იგინი, რომელთა მიიღეს ბეჭედი იგი მჴეცისაჲ და თაყუანის-სცეს ხატსა მისსა. და ცოცხლივ შთავარდეს ორნივე იგი ტბასა მას ცეცხლისასა, რომელი-იგი იწუების წუმწუბითა. 21. და სხუანი იგი მოისრნეს მახჳლითა ცხენსა მას ზედა მჯდომარისაჲთა, რომელი გამოვიდოდა პირით მისით, და ყოველნი მფრინველნი განძღეს ჴორცითა მათითა.

ახალი ქართულით:

1. შემდგომ ამისა, მომესმა ცაში მგრგვინავი ხმა, როგორც ხმა ურიცხვი ხალხისა, რომელიც ამბობდა: ალილუია! ხსნა, დიდება და ძალი ჩვენი ღვთისაა! 2. რადგანაც ჭეშმარიტი და სამართლიანია მისი განკითხვა, ვინაიდან განიკითხა დიდი მეძავი, თავისი სიძვით რომ გახრწნა ქვეყანა, და იძია მისი ხელიდან თავისი მონების სისხლი. 3. განმეორებით ითქვა: ალილუია! და მისი კვამლი ადის უკუნითი უკუნისამდე. 4. ოთხი ცხოველი და ოცდაოთხი უხუცესი დაემხნენ და თაყვანი სცეს ტახტზე მჯდომარე ღმერთს, და თქვეს: ამინ! ალილუია! 5. და გამოვიდა ხმა ტახტით, რომელმაც თქვა: აქებდეთ ჩვენს ღმერთს ყოველი მონა მისი და მოშიში მისი, მცირე თუ დიდი. 6. და მომესმა ხმა, როგორც დიდძალი ხალხის, მრავალი წყლისა და საზარი ქუხილის ხმა, რომელმაც თქვა: ალილუია! რადგანაც გამეფდა უფალი ღმერთი ჩვენი, ყოვლისმპყრობელი. 7. გვიხაროდეს და ვილხენდეთ, და დიდება მივაგოთ მას, ვინაიდან მოვიდა კრავის ქორწილი და მისმა სასძლომ განიმზადა თავი. 8. და მიეცა მას შესამოსად წმიდა და ნათელი ბისონი, რადგანაც წმიდათა სიმართლეა იგი.
9
. და მითხრა მე: დაწერე: ნეტარნი არიან კრავის საქორწინო სერობაზე წვეულნი. და მითხრა: ესენი არიან ჭეშმარიტი სიტყვები ღვთისა. 10. ფეხქვეშ ჩავუვარდი, რომ თაყვანი მეცა მისთვის, მაგრამ მან მითხრა: ნუ იზამ ამას; თანამონა ვარ შენი და შენი ძმებისა, რომლებსაც აქვთ მოწმობა იესოსი. მე კი არა, ღმერთს ეცი თაყვანი, რადგანაც იესოს მოწმობა არის წინასწარმეტყველების სული. 11. ვიხილე გახსნილი ცა და, აჰა, თეთრი ცხენი და მისი მხედარი, რომელიც იწოდება სარწმუნოდ და ჭეშმარიტად, რადგანაც სიმართლით განიკითხავს და იბრძვის. 12. თვალები ცეცხლის ალს მიუგავდა, მრავალი გვირგვინი ედგა თავზე და ზედ ეწერა სახელი, რომელიც არავინ იცის მის გარდა. 13. სისხლით ნაღები სამოსით იყო მოსილი, და სახელი მისი - ღვთისა სიტყვა. 14. ციური ლაშქარი მისდევდა, თეთრ ცხენებზე ამხედრებული და სპეტაკი და წმიდა ბისონით მოსილი. 15. მისი პირიდან გამოდიოდა ბასრი მახვილი, რათა მოესრა წარმართნი, რკინის კვერთხით ემწყემსა ისინი და დაეწურა ყოვლისმპყრობელი ღვთის რისხვის მძვინვარე ღვინის საწნახელი. 16. ხოლო სამოსსა და თეძოზე აწერია მისი სახელი: მეუფეთა მეუფე და უფლებათა უფალი. 17. და ვიხილე გზაზე მდგარი ერთი ანგელოზი, ხმამაღლა რომ შესძახა და უთხრა შუა ცაში მფრინავ ყველა ფრინველს: მოდით და ღვთის დიდ სერობაზე შემოკრბით, 18. რათა ჭამოთ მეფეთა, ათასისთავთა და ძლიერთა ხორცი, ცხენთა თუ მხედართა, მონათა თუ თავისუფალთა, დიდთა თუ მცირეთა ხორცი. 19. ვიხილე მხეცი, დედამიწის მეფენი და მათი ლაშქარნი, ერთად შეკრებილნი, რათა შებმოდნენ ცხენზე მჯდომსა და მის მხედრობას. 20. შეპყრობილ იქნა მხეცი და მასთან ერთად ცრუ წინასწარმეტყველიც, მის წინაშე რომ ახდენდა სასწაულებს, რითაც აცთუნა მხეცის ნიშნის მიმღებნი და მისი ხატის მოთაყვანენი, და ორივენი ცოცხლად იქნენ ჩაყრილი გოგირდით მოგიზგიზე ცეცხლის ტბაში. 21. დანარჩენები კი მოისრნენ ცხენზე მჯდომარის მახვილით, რომელიც გამოდიოდა მისი პირიდან, და ყველა ფრინველი მიაძღა მათ მძორს.

შინაარსი

VI. საღმრთო განგებულების გამოვლენის მეოთხე თანმიმდევრობა (თ: 15-19)

სიხარული ცაში და მიწაზე (თ. 19:1-10)


იმის შემდეგ, რაც 18-ე თავში ნაუწყები იყო უკეთურ ადამიანთა გლოვაზე და ანტიქრისტეანული სამეფოს დედაქალაქ ბაბილონის დაღუპვაზე, მე-19 თავში ლაპარაკია ამავე მოვლენის გამო ცაში გამართულ სიხარულზე. ეს ამბავი (ბაბილონის დაღუპვა) თუმც დედამიწაზე მოხდა, ის ზეციური ნების აღსრულება გახლდათ; ის იყო მიზეზი უკეთურთა გლოვის დასაწყისისა და ის შეიძლება იყოს ზეცის ბინადართა სიხარულის მიზეზიც, რადგან ეს მოვლენა იუწყება სიკეთის მოახლოებულ და საბოლოო ზეიმზე, ბოროტების სამუდამო დამარცხებასა და სიკეთის საბოლოო გამარჯვებაზე.

ამგვარად, მე-19 თავი - ეს არ არის ახალი განყოფილების დასაწყისი, არც მოვლენათა ახალი თანმიმდევრობისა, არამედ წინა მოვლენის დასასრული, - კიდევ ერთი ნაბიჯი დასასრულამდე, სამყაროს საბოლოო სამსჯავრომდე.

1. შემდგომ ამისა, მომესმა ცაში მგრგვინავი ხმა, როგორც ხმა ურიცხვი ხალხისა, რომელიც ამბობდა: ალილუია! ხსნა, დიდება და ძალი ჩვენი ღვთისაა!

როდესაც გაჩუმდა ანგელოზი, რომელმაც იოანეს უკეთური ბაბილონის წარწყმედის მიზეზი აუწყა, წმ. იდუმალთმხილველს ესმის ახალი, "ცაში მგრგვინავი ხმა, როგორც ხმა ურიცხვი ხალხისა, რომელიც ამბობდა: ალილუია!"

"ალილუია" არის ღმერთის დიდება, "ამინ" კი იყავნ, ანუ ჭეშმარიტად. იგი ანგელოზურ ძალთა და წმინდანთა მიერ სამგზის ეგალობება სამიპოსტასოვან ღმერთს - მამას, ძეს და სულიწმიდას, რომელმან შური იძია ბაბილონის მიერ დაღვრილ წმინდანთა სისხლისთვის და მის მცხოვრებთა დასჯით შეწყვიტა ცოდვის მომძლავრება.

2. რადგანაც ჭეშმარიტი და სამართლიანია მისი განკითხვა, ვინაიდან განიკითხა დიდი მეძავი, თავისი სიძვით რომ გახრწნა ქვეყანა, და იძია მისი ხელიდან თავისი მონების სისხლი.
3. განმეორებით ითქვა: ალილუია! და მისი კვამლი ადის უკუნითი უკუნისამდე.

სიტყვები: "კვამლი მისი ადის უკუნითი უკუნისამდე" მიანიშნებს ან იმას, რომ სასჯელი არ იქნება დავიწყებული, ან კიდევ იმას, რომ ამქვეყნად დასჯილნი მომავალ საუკუნეში უფრო მსუბუქად დაისჯებიან" (ანდრია კესარიელი).

ათი მეფის მიერ ბაბილონის დამხობა სამუდამო და საბოლოოა, ეს არის მარადიული სუფევის დადგომის გარდამავალი მომენტი, რადგან მარადიული კვამლი ლაპარაკობს სწორედ გეჰენიის ცეცხლსა და მომავალ საშინელ სატანჯველზე (14:11), ამიტომაც:

4. ოთხი ცხოველი და ოცდაოთხი უხუცესი დაემხნენ და თაყვანი სცეს ტახტზე მჯდომარე ღმერთს, და თქვეს: ამინ! ალილუია!

უხუცესები, როგორც ყველა სრულყოფილი ადამიანის წარმომადგენლები, და ცხოველ-სერაფიმები, როგორც ყველა ანგელოზთა წარმომადგენლები, მუხლთ ემხობიან და, ადასტურებენ რა ანგელოზური გალობის შინაარსს, უფალოს შეჰღაღადებენ: "ამინ", "ალილუია".

5. გამოვიდა ხმა ტახტით, რომელმაც თქვა: აქებდეთ ჩვენს ღმერთს ყოველი მონა მისი და მოშიში მისი, მცირე თუ დიდი.

როგორც კი მინავლდა ანგელოზური გალობა, იმწამსვე  გაისმა ხმა ღმრთის საყდრისგან, მაგრამ არა თვით ღმრთისა ან რომელიმე ერთ-ერთი ანგელოზისა, ან კიდევ ოთხი ცხოველისა, არამედ იესუ ქრისტესი, კრავისა.

"ის, რომ ხმამ ქების აღვლენა ბრძანა - მიანიშნებს იმაზე, რომ ღმერთმა შეიწყნარა მისთვის სათნო რჩეულთა ლოცვები. მართლაც, მან მოიწონა აღვლენილი ქება და მიუთითა, რომ ის მარადიული იქნება. "დიდნი" ეკლესიაში არიან ისინი, ვისზეც მოციქულმა თქვა: "სიბრძნეს კი ჩვენ ვქადაგებთ სულიერად მოწიფულთა შორის" (1 კორ. 2:6); და ვისზეც უფალმაც ბრძანა: "ვინც აღასრულებს და ასწავლის, უდიდესად იწოდება ცათა სასუფეველში" (მათე 5:19). "მცირენი" - ისინი არიან, ვისზეც ითქვა: "გელაპარაკებოდით
როგორც ხორციელთ, ან როგორც ჩვილებს ქრისტეში. რძით გზრდიდით და არა საჭმლით, ვინაიდან არც მაშინ შეგეძლოთ მეტის ატანა და არც ახლა შეგიძლიათ" (1 კორ. 3:1-2) (პრიმაზიუს ჰადრუმეტელი) († 553).

იესუს ღვთაებრივის ხმის საპასუხოდ იოანეს ესმის ახალი გალობა:

6. და მომესმა ხმა, როგორც დიდძალი ხალხის, მრავალი წყლისა და საზარი ქუხილის ხმა, რომელმაც თქვა: ალილუია! რადგანაც გამეფდა უფალი ღმერთი ჩვენი, ყოვლისმპყრობელი.

"დიდძალი ხალხის ხმა და საზარი ქუხილის ხმა" ნისნავვ ურიცხვ ანგელოზთა და წმინდანთა შეხმატკბილებულ გალობას, რამეთუ ზოგჯერ მათ გულისხმობდნენ "წყლებში", რომლებიც არიან "ზესკცნელს ცათანი" (ფსალმ. 142:4). მათთან ერთად უგალობს უფალს კრებული მართალთა. სუფევს უფალი იესუ ქრისტე ყოველივეზე თავისი კაცთმოყვარებით, რომელთა უფალი იყო ადრეც, როგორც მათი შემოქმედი. მისი უფლება იქნება ძლიერებით, როგორც მეფისა და მსაჯულისა.

7. გვიხაროდეს და ვილხენდეთ, და დიდება მივაგოთ მას, ვინაიდან მოვიდა კრავის ქორწილი და მისმა სასძლომ განიმზადა თავი.

"კრავის ქორწილი" ითქვა ქრისტესა და ეკლესიის ერთობისთვის, რომელიც შეაერთეს წმიდა მოციქულებმა და რომელთა მიერ მიეცა მას (ეკლესიას) "წინდი იგი სულიერი,ხოლო მაშინ (როდესაც ის მოვა დიდებით), მიეცემა წინდი ჭეშმარიტი" (ანდრია კესარიელი).

ამრიგად, აქ ლაპარაკია არა უკვე აღსრულებულ მარადიუილ სასუფეველზე, არამედ მხოლოდ იმგვარ მომენტზე, რომელიც ძლიერ არის მიახლოვებული მის დადგომას. სასუფეველი ჯერ არ დამდგარა, მაგრამ ის დადგება სამსჯავროს გამოთქმის შემდეგ: ქორწილი, საქორწილო ზეიმი უკვე კართანაა. უკეთურნი ჯერაც არ განუგდიათ გარესკნელის ბნელში და არ მიუღიათ თავიანთი მისაგებელი; ხოლო ქალწული, მართალთა და რჩეულთა ერთობა, წმიდა ეკლესია, მხოლოდ მოემზადა და ელოდება, როდის მოეახლება მას მისი ზეციერი სიძე, ქრისტე მაცხოვარი.

8. და მიეცა მას შესამოსად წმიდა და ნათელი ბისონი, რადგანაც წმიდათა სიმართლეა იგი.


9. და მითხრა მე: დაწერე: ნეტარნი არიან კრავის საქორწინო სერობაზე წვეულნი. და მითხრა: ესენი არიან ჭეშმარიტი სიტყვები ღვთისა.

ყველაფერი მზად არის ქორწილისთვის, აინთო სასანთლენი, მხოლოდ სიძის მოსვლასღა ელოდებიან (შეად. მათე 25:10), რათა მიიღონ მამის მიერ ბოძებული სასუფეველი "მათთვის გამზადებული ქვეყნის დასაბამიდან" (შეად. მათე 25:34).

ვინ არის "სასძლო", რომელმაც განიმზადა თავი ქორწილისთვის? - ეს არის მართლმორწმუნეთა ერთობა, ქრისტეანნი, რომლებმაც ბოლო ჟამამდე მიაღწიეს, ეს არის ქალწული - ზეციერი სიძის პატარძალი, წმიდა ეკლესია. მან მოამზადა თავი ზეციურ სიძესთან შესახვედრად. მისი საქორწილო სამოსელი არის "წმიდა და ნათელი ბისონი, რადგანაც წმიდათა სიმართლეა იგი". ეს სამოსი, რომელიც აცვია პატარძალს, მის მიერ კი არ არის ნასყიდი, ან მისი გემოვნებისა და პირადი ახირების გამოხატულება, როგორიც იყო მეძავის სამოსი, არამედ ის წმიდა ეკლესიას ებოძა თვით ღმრთისგან. ის არის დასტური იმისა, რომ პატარძალი ესათნოება უფალს და მასთან ერთად შევა მარადიულ სიხარულში, რამეთუ თეთრი და სპეტაკი სამოსი საერთოდ წარმოადგენს ქრისტეანული სათნოებების სიმბოლოს, რომლებიც, თავის მხრივნ, განიხილებიან, როგორც საღმრთო მადლისმიერი ნიჭები, რომლებიც შეეწევიან ქრისტეანთ ზნეობრივ სრულყოფილებაში.

როგორც წმიდა მამები განმარტავენ "ბისონი" სათნოებათა ბრწყინვალებაზე მიანიშნებს, ასევე შემეცნების ზედმიწევნით ცოდნაზე, აზრის სიმაღლეზე და საღმრთო სიმართლის ჭვრეტაზე, რომლებითაც შემოსილია ეკლესია.

""ქრისტეს სერობა" მართალთა და ცხონებულთა სიხარულია, რომელსაც უბიწო სულთა წმიდა სიძესთან ერთად მარადიულ სავანეში დაიმკვიდრებენ ნეტარნი. უთვალავია მომავალი საუკუნის სიკეთენი, რომელიც მიუწვდომელია (ჩვენი) გონებისთვის. ამიტომაც იწოდება მრავალგვარად: "ზეციურ სასუფევლად" იწოდება იგი დიდებისა მისისა და პატიოსნებისთვის; "სამოთხედ" - დაუშრეტელ მისთა სიკეთეთათვის; "აბრაამის წიაღად" - დამაშვრალთა მას შინა განსვენებისათვის; და კვალადვე: "საქორწილო სასახლედ" - არა მხოლოდ დაუსრულებელი სიხარულისთვის, არამედ გამოუთქმელი, პატიოსანი და ჭეშმარიტი შეერთებისთვის ღმრთისა თავის მონებთან და იმ კავშირისთვის, რომელიც ისე აღემატება ხორციელ კავშირს, როგორც ბნელსა და სიმყრალეს აღემატებიან ნათელი და მირონი" (ანდრია კესარიელი).

"ნეტარ არიან კრავის საქორწინო სერობაზე წვეულნი, რამეთუ ისინი მიიწვიეს სერობად და არა სადილად. სერობის ტრაპეზი ხომ დღის ბოლოს იმართება. მაშ ასე, როდესაც დასრულდება ამცხოვრებისეული ჟამთასვლა, ისინი, რომლებსაც განუსვენებს უფალი, სადილზე კი არა, კრავის სერობაზე იქნებიან მიწვეულნი" (წმ. გრიგოლ დეოლოგოსი).

10. ფეხქვეშ ჩავუვარდი, რომ თაყვანი მეცა მისთვის, მაგრამ მან მითხრა: ნუ იზამ ამას; თანამონა ვარ შენი და შენი ძმებისა, რომლებსაც აქვთ მოწმობა იესოსი. მე კი არა, ღმერთს ეცი თაყვანი, რადგანაც იესოს მოწმობა არის წინასწარმეტყველების სული.

"ნუ იზამ ამას თანა-მონა ვარ შენი" - "ღმრთის ანგელოზი ამბობს: "მე ნუ მცემ თაყვანს, როგორც მომავლის წინასწარმეტყველს, რამეთუ წინასწარმეტყველების სულია ქრსიტეს აღსარებისა და მასზე მოწმობის მომცემელი. სხვაგვარად ასეც შეიძლება გავიგოთ ეს სიტყვები: წინასწარმეტყველებაც იმისთვის იყო, რათა გაცხადებულ ყოფილიყო ქრისტეს ჭეშმარიტება და დადასტურებულიყო წმინდანთა რწმენა, ამიტომაც მე კი ნუ მცემ თაყვანს - შენს თანა-მონას, არამედ მას ეცი თაყვანი, ვინც ყოვლისმპყრობელია. აქედან ვიგებთ თუ რაოდენ მორჩილნი არიან ანგელოზნი, რომლებიც არ ისაკუთრებენ საღმრთო დიდებას, როგორც იქმან ამას დემონნი, არამედ განაკუთვნებენ მას ზეციერ მეფეს. მაშ, მოდით და ერთ-ერთის წინაშე ჩვენც წარვემატოთ მორჩილებაში, აღვასრულოთ სიტყვა ღმრთისა, რომელიც ბრძანებს: "ისწავეთ ჩემგან, რამეთუ მშვიდ ვარ და მდაბალ გულითა და ჰპოოთ განსუენებაი სულთა თქუენთა" (მათე 11:29), რათა განსვენება ვპოვოთ მომავალ დაუსრულებელ საუკუნეში, სადაც არა არს ჭირი, ურვა და სულთქმა, არამედ ჩვენი ღმრთის, ქრისტეს ნათელით გაბრწყინებული, დაუსრულებელი სიხარული, რომელსაც ეკუთვნის ყოველი დიდება, პატივი და თაყვანისცემა მამითა და სულიწმიდითურთ, აწდა, მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ" (ანდრია კესარიელი).

 
TOP. GE
Назад к содержимому | Назад к главному меню